Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ten chłopak wzrusza
tylko ramiona niczym poeta
piórem wodząc za nos. Inny? Nie
zwraca uwagi bo pamięta zbyt
dobrze że okna bywają
otwarte.

Niepotrzebnie.

Za często chcesz wiedzieć czy
trochę za młody by więdnąć
posłusznie z każdą jesienią.
Pamiętaj, że ciężko

myśli.

Znaczy, czasem gubi. Czasem
znajduje wątek. Być może zbyt
często pyta. Jaka jest
ta poezja. Mniejsza
o treść.

Opublikowano

pierwsza opinia, ale coś mi się wydaje, że będzie ich więcej..namiesza się;)

Ten chłopak wzrusza
tylko ramiona niczym poeta - ten, brzmi pogardliwie, wzrusza, olewa, nie zna się na rzeczy, boi się? poeta co? gorszy, takie p[ytania przychodzą do głowy i mamy odpowiedź . piszesz INNY? - tak jakbyś wyczuł myśli czytelnika


piórem wodząc za nos. Inny? Nie - okna bywają otwarte, ano tak, a ściany mają uszy i w
zwraca uwagi bo pamięta zbyt ogóle kojarzy mi się UB:> ale..tak bez fanaberii własnych
dobrze że okna bywają naprawdę dobry fragment
otwarte.

Znaczy, czasem gubi. Czasem - tak mniejsza o treść:> forma;) jak z kobietą..
znajduje wątek. Być może zbyt
często pyta. Jaka jest
ta poezja. Mniejsza
o treść.


ciekawy wiersz, nie ma rewelacji, ale czyta się przyjemnie, ciekawi, śmieszy,zastanawia;)
p.s. a dyskusja będzie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nóż w wodzie wtedy błyszczał jak gwiazdy Drogi Mlecznej Gosia... .....pamiętasz DKF na placu Teatralnym? i noc była zaczarowna jak ołówek inżyniera Trurla i Klapaucjusza   dwa serduszka biły miarowo gdy nocny tramwaj przekroczył prędkość zmierzchu   jazz jak tornado się wdarł w kawiarniany gwar i było bajecznie !
    • @Benjamin Artur   Mocny wiersz, w którym metafora karcianej gry ("kładę na stole duszę swą")  - to ryzyko emocjonalnego zaangażowania.  A przyznanie się do blefu to  moment słabości. Powtórzenia "nie skryję się , nie ucieknę" budują poczucie nieuchronności, a koniec -  "stawiam wszystko na miłość" -  to odważna deklaracja mimo lęku. Bardzo intrygujący tekst! 
    • Dziś przebyliśmy krótką drogę na niej był skwar i trochę patrzenia  bez zrozumienia   gdy trafiłem do celi opowiedziałem własną historię trochę tak jakbym zakrywał słońce   praca urwała się na chwilę ze smyczy pobiegła na inną zmianę   może nasza droga była odkupieniem win wiem tyle, że musieliśmy się rozejść   jeśli światło zaprowadzi mnie na otwarty ocean popłynę ale to marzeniem będzie tylko na jakiś czas   bo przecież bardziej zależy mi na zrozumieniu a im tego więcej tym góry stają się wyższe bo jedno z nas zamiast gwiazd wybiera noc. 
    • @karenka   Piękny wiersz o walce, jaką każdego dnia toczymy z chaosem i powierzchownością współczesnego świata. Świetny jest ten kontrast między „tanimi wizjami z pierwszego tłoczenia” a głęboką tęsknotą serca, która na szczęście ostatecznie wygrywa. Ten wiersz działa jak literacki hamulec bezpieczeństwa - zmusza do refleksji, budzi ze snu i przypomina, gdzie tak naprawdę bije źródło prawdy. Ostatnia strofa przynosi ukojenie i nadzieję. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...