Prosta przyjaźń

[Lady_Supay]

nasza przyjaźń jest jak drzewo
które wiatr pieści lub do ziemi zgina
najpiękniejsza gdy okala ją wieniec
czerwonych płomieni
zabranych zachodzącym słońcom

wbita w szare niespełnienie
wśród barw zmierzchu
jak kaktus zakwita raz w życiu
i umiera

za dumnym drzewem czai się smutek
czeka na swoją gwiazdę
która zawsze spada gasząc mu oczy
jak dwa księżyce

nie pytaj wiatru ni lasu dlaczego
- nie znają przyczyny

ziemia im opowiada
swoje prorocze sny

[Lady_Supay]

Zmiana klimatu. ;)
Z pozdrowieniami
su

[Lady_Supay]

Dziękuję, Izis. :)
Rymów się trochę boję. Swojego czasu próbowałam, ale nie bardzo mi szło.
ziemi - płomieni, nic nie mogę wymyśleć w to miejsce - pogłówkuję ;)
Jeszcze w kwestii "szczęśliwego" umierania, to chyba masz rację, trochę masłomaślane mi wyszło - biorę się do pracy.
Dziękuję za cenne uwagi (oko z boku lepiej widzi;) i miły komentarz.
Ciepło Cię pozdrawiam
Ewa

PS
wykreśliłam "szczęście"

[Julia Valentine]

prosty, piękny, taki, jak by to powiedzieć, alegoryczny ten wiersz

a przy okazji przypomniało mi się, że "Człowiek bez miłości jest jak drzewo - które się nie zieleni...", a przecież przyjaźń jest częstokrość trudniejszą formą miłości :-)


pozdrawiam serdecznie

[Włodzimierz Nabkowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dodałbym, że prawdziwa miłość to najpełniejsza forma przyjaźni.
czasami ;)

[Lady_Supay]

Julio, Włodku dziękuję za przystanek.

Najserdeczniej

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

Troche zaskoczony jestem ale jak najbardziej na plus... może dlatego, że temat bliski. Troszkę "ni" mi nie pasowało, ale chyba może być.

pozdrawiam /Arek

[Gość]

nie jest wcale zła ta zmiana klimatu ;-))...do mnie wiersz wtrafil i jestem na tak .