Nie damy życia

[Roy Event]

Nie damy życia nędznej nucie
pogrywać w sercach marnych
rady w głowie wielkiej smucie
marnować krew życia rannych.

Gdzieś między wasze barykady
kradniemy promienie duszy
to my ludzie neutralnej wady
by żyć w życiu katuszy.

Z lasów pierwotnych i przyszłych
i iść i wracać będziemy
bo serca nasze tętnią w tych
w oczach których kradniemy.

Sami nic nie potrzebujemy
jesteśmy i będziemy być
naszych oczu wzrokiem żyjemy
w smutek oczu waszych żyć.

[stanislawa zak]

- by zyć w zyciu katusz- patos! zmień!

[Quimeen]

Jeżeli chcesz pisać takie wiersze to najpierw poćwicz rymy i rytm.
W wierszu są powtórzenia. Oklepane metafory i niepotrzebny patos.

Pozdrawiam.

[Tali Maciej]

a mi to kajarzy się z poezją Puszkina, ona też była taka niedopracowana,
jak dla mnie może być,choć kłuje mnie "będziemy być" "żyć w życiu" i jeszcze w ostatnich 2 frazach "naszych oczu... waszych oczu", można by to zastąpić innymi słowami aby tak się nie powtarzało,
nisko się kłaniam i pozdrawiam

[Julia Valentine]

przede wszystkim okropne są tu, wg mnie, rymy (ta częstochowszczyzna...);
do tego patos i banał; nie stosujesz też przecinków, a bez nich ten "wiersz" przypomina bełkot - trudno cokolwiek zrozumieć;
używasz okepanych zrotów i metafor; jest tu bardzo dużo, moim zdaniem, do poprawy; póki co bardzo, bardzo słabo; wręcz strasznie (sens umyka przy rymach - jakby te były ważniejsze)

spróbuj raz jeszcze przeczytać ten "wiersz" wolno i głośno, a poza tym dużo czytaj


pozdrawiam serdecznie