Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

coś jest, ale pierwsza strofa, mnie, straszliwie drażni; zresztą ten wiersz, opis, jest w gruncie rzeczy samym opisem, z którego nic nie wynika... może i jest ładny, ale przydałby się jakiś głębszy sens tych słów - dlatego ja jestem na nie


pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Kiedyś ten wiersz wyglądał tak:



***

Łzy zatopiły
w oczach iskierkę

Ktoś szepnął
że okradła słońce
z zemsty
za odebrany wzrok

nocny wiatr
wdarł się w jej myśli
i zapuścił korzenie

umarła



Lecz ktoś poradził mi aby wyżucić ostatni wers.

Opublikowano

wydaje mi się, że ten ostatni wers też nie jest zbyt dobry (choć o inne słowo tu bardziej chodzi... ale nie mogę wpaść), z tym, że jeśli coś zmnieniać, to wg mnie dobrze byłoby pomyśleć nad początkiem - łzy i iskierka - jakoś nie współgrają i nie pasują do reszty...

mam wrażenie, że w Twojej głowie, historia tej dziewczyny (podmiotu lirycznego) jest dużo bardziej rozbudowana... może spróbować ukazać te przemyślenia w wierszu?

ja mam jakąś słabość do tego typy opisów (sama nie wiem czemu :-)), ale dobrze by było, żeby utwór prócz opisu przekazywał coś jeszcze, albo żeby opis był jeszcze piękniejszy i kazał wyobrazić sobie obraz... tu tego za bardzo nie ma


pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nóż w wodzie wtedy błyszczał jak gwiazdy Drogi Mlecznej Gosia... .....pamiętasz DKF na placu Teatralnym? i noc była zaczarowna jak ołówek inżyniera Trurla i Klapaucjusza   dwa serduszka biły miarowo gdy nocny tramwaj przekroczył prędkość zmierzchu   jazz jak tornado się wdarł w kawiarniany gwar i było bajecznie !
    • @Benjamin Artur   Mocny wiersz, w którym metafora karcianej gry ("kładę na stole duszę swą")  - to ryzyko emocjonalnego zaangażowania.  A przyznanie się do blefu to  moment słabości. Powtórzenia "nie skryję się , nie ucieknę" budują poczucie nieuchronności, a koniec -  "stawiam wszystko na miłość" -  to odważna deklaracja mimo lęku. Bardzo intrygujący tekst! 
    • Dziś przebyliśmy krótką drogę na niej był skwar i trochę patrzenia  bez zrozumienia   gdy trafiłem do celi opowiedziałem własną historię trochę tak jakbym zakrywał słońce   praca urwała się na chwilę ze smyczy pobiegła na inną zmianę   może nasza droga była odkupieniem win wiem tyle, że musieliśmy się rozejść   jeśli światło zaprowadzi mnie na otwarty ocean popłynę ale to marzeniem będzie tylko na jakiś czas   bo przecież bardziej zależy mi na zrozumieniu a im tego więcej tym góry stają się wyższe bo jedno z nas zamiast gwiazd wybiera noc. 
    • @karenka   Piękny wiersz o walce, jaką każdego dnia toczymy z chaosem i powierzchownością współczesnego świata. Świetny jest ten kontrast między „tanimi wizjami z pierwszego tłoczenia” a głęboką tęsknotą serca, która na szczęście ostatecznie wygrywa. Ten wiersz działa jak literacki hamulec bezpieczeństwa - zmusza do refleksji, budzi ze snu i przypomina, gdzie tak naprawdę bije źródło prawdy. Ostatnia strofa przynosi ukojenie i nadzieję. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...