poniedziałek

[małgorata wachowicz]

poniedziałek
otworzyłam oczy i sufit
spadł mi na głowę

wtorek
mam złamane rzęsy
i uszkodzony rdzeń kręgowy

środa
nie mogę chodzić
na powieki założono mi gips

czwartek
wyprowadzam łzy na spacer
a one zjadają mi usta

piątek
jestem bez twarzy
mój konający uśmiech
upada na poduszkę

sobota
ktoś puka do moich drzwi
moje żyły leżą na podłodze

niedziela
odpoczywam w ramionach nieistotności
jestem poza przestrzenią
jestem poza czasem

[Cody]

ja bym skonczyl na srodzie, bo pozniej sie juz "silowo" zrobilo.
pozdrawiam

[Julia Valentine]

nie podoba mi się ten pomysł podziału wg dni tygodznia - kojarzy mi się z zeszytami szkolnymi, które każdemu dniu mają przyporządkowany śmieszny tekst na okładkach (chyba, że jest w tym wierszu celowa aluzja do tego);
może spróbować ograniczyć ilość dni? - nie tyle skracać wiersz, ale zrobić dłuższe strofy, bez tego rozdrobnienia; można też spróbować z innymi odstępami czasu (mogłoby być ciekawiej);

tak poza tym wycięłabym jeszcze kilka drobiazgów (np. w 2 strofie: i; w 3: mi -albo jeszcze w inny sposób skrócić; w 6 wyciąć jedno moje - powtórzenie nieciekawe; w 7 wszystko - jakoś mi ta strofa ostatnia kompletnie nie gra) i pomyślałabym jeszcze nad wersyfikacją;

wiersz ma coś w sobie, ale wydaje mi się, że warto jeszcze nad nim popracować;


pozdrawiam serdecznie


racja, jeszcze upada zmieniłabym na opada;
co do ostatniej strofy to, moim zdaniem, można ją też zredukować do takiej postaci:
poza przestrzenią
poza czasem

[Skandynawska]

pomysl moze byc, ale nie w taki sposob, nie tak.. wydaje mi sie ze wyliczanka jaka by ona nie byla, to zawsze burzy wiersz..zabiera poetycznosc, a to ona przeciez buduje nastroj
pozdrawiam serdecznie

[Gekon]

ktoś powiedzial że 24 godziny to już legenda
jakoś nie moge uwierzyć że twoja jest jedna i taka sama

[Roman Bezet]

Witam,
pomysł, czyli koncept widać, ale wykonanie niechlujne (takie mocne słowo, bo szkoda pomysłu ;).
Brak logiki ikonsekwencji (np. nie mogę chodzić - wyprowadzam łzy na spacer), błąd w wersyfikacji ("otworzyłam oczy i sufit / spadł mi na głowę" - czy otworzyłam sufit także?).
Można przyjąć logikę nonsensu, ale w tym ujęciu "przygody" peela byłyby mało ciekawe - wyobraźnia stwarza wszak możliwości. i może rzeczywiście nie ma potrzeby kalendarzykowania - wystarczy, żeby historia się rozwijała do jakiegoś tam finału (nie "w ramionach nieistotności" tylko, bo to fatalna metafora)
pzdr. b