Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Tak trudno wstrzymać łzy
gdy odeszła nam bliska osoba.
Jak trudno jest przejść
z jednej skrajności w drugą
gdy smutki wdzierają się
w granicę naszego przygnębienia...

Msza z trumną
a wewnątrz Ty...
Myśli przeplatają się
jak warkocz w codzienności.
Czy zapomnę?
Czy zapomnę tragedię która Cię spotkała?

Teraz już istniejesz tylko poza nami
w niebiańskim czasie...
Urodziłeś się na nowo by żyć,
żyć miłością którą nie zdążyłeś
obdarować nas tu wszystkich.

ŻEGNAJ...

Opublikowano

wiersz wieje smutkiem...
tylko, że ocaniając go w kategoriach poezji... to jest za dosłowny, trzeba szukać nowych określeń i słów, żeby zaciekawić czytelników. Jeśli jest to wiersz tylko dla Ciebie i Łukasza to ok, ale chyba gdyby tak było nie publikowałabyś go tu.
Trudno pisać o śmierci - sama pisałam cykl Epitafium Niezbędnemu (możesz spojrzeć) dla mojego dziadka. Tęsknota i żal są tak ogromne,że musisz coś napisać, rozumiem to. A teraz spróbuj zrobić z tego wyrażenia żalu coś więcej...

powodzenia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.






niestety nie mogę teraz poczuc tego co ty, bo to ty kogoś straciła.. ale taka lekka praca nad "poezją w tym wierszu"...

tyle mojego

pozd papa

PS. nie jestem zadowolona z moich poprawek,pokazałam że wiersz jest do przerobienia, próbuj sama
Opublikowano

zgadzam się z przedmówczynią - wiersz jest zbyt dosłowny; odradzam pisanie w ten sposób, bo on [utwór] dla Ciebie pewnie jest ważny, ale ludzie, którzy to czytają, oczekują nie tylko ładunku uczuć, ale także interesującej, dopracowanej formy, która ich zachwyci; może zamiast pisać dosłownie o Twoich uczuciach, spróbujesz przekazać je w inny sposób? podałem Ci link do wiersza W. Szymborskiej, która pisze o śmierci, ale w innym ujęciu, z punktu widzenia kogoś innego... mogę jeszcze polecić wiersz Alter Net [chyba się obrazi:D...]:
[url]http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=26149[/url]
widzisz: kogo interesuje ciało nieboszczyka leżące w trumnie? może skupisz się na jakichś aspektach waszej znajomości?

a może na razie porzucisz takie tamty i zaczniesz pisać o czymś łatwiejszym? przyroda, świat, jakieś obrazy z życia codziennego?

uwagi:
ŻEGNAJ... - odradzam stosowanie takich patetycznych zakończeń; przede wszystkim: duże litery - źle to wygląda; wiem, że chciałaś wyrazić wiele, ale nie tędy droga; po drugie: wielokropek - bywa potrzebny, ale nieumiejętnie użyty sprowadza na wiersz atmosferę banalnego patosu; trzeba uważać, żeby nie przedobrzyć; po trzecie: dosłowność - "żegnaj" mogę napisać w liście, powiedzieć w rozmowie, bo tam walory estetyczne mają mniejsze znaczenie, ale tu trzeba czegoś innego...

Teraz już istniejesz tylko poza nami
w niebiańskim czasie...
- rzeczywiście, nie ma tam chyba pojęcia czas, więc poza czasem będzie zdecydowanie lepsze;

na koniec - czytaj dużo, polecam Ci W. Szymborska i Z. Herberta, na pewno ktoś coś jeszcze do siebie dołoży; czytaj także to, co jest tu publikowane, zorientujesz co i jak się teraz pisze;

Opublikowano

dziekuje Michale za wskazowki...chetnie z nich skorzystam...

***a może na razie porzucisz takie tamty i zaczniesz pisać o czymś łatwiejszym? przyroda, świat, jakieś obrazy z życia codziennego?

***co do tego to przykro mi ale nie potrafie sie przerzucić na takie tematy . uzasadnienie pozwolisz ze zostawie dla siebie .


pozdrawiam i dziekuje za komentarz .

Opublikowano

Michał ma dużo racji;

co do takiej tematyki, jest ona trudna, bardzo trudna [ja wolę, np. jej nie próbować], nie porzucaj jej jednak, ale spróbuj też poćwiczyć na innym "materiale", abyś potrafiła wyrażać się jak najpiękniej, aby czytelnik mógł zapamiętać utwór;

moim zdaniem warto spróbować zapisać to wszystko z innej strony, z innego punktu widzenia (może np. z perspektywy przedmiotu, który zostawił...)

pozdrawiam Cię serdecznie


niech Mu ziemia lekką będzie...

Opublikowano

Sprobowac zawsze mozna . Postaram sie pocwiczyc jeszcze na innym materiale by wyrazac cos lepiej, ciekawiej . Dziekuje jeszcze raz ze tu zajrzalas . sciskam
[*]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
    • Bransoletka z koralików     Bransoletka z koralików  dziecięca, pastelowa, utkana w tęczowych kolorach    Na straganie kupiona,  nad morzem na Helu   za kilka złotych   Nie Twoja pierwsza  i nie ostatnia,  dziewczęca błyskotka,  modny gadżet dla oka   Bransoletka z koralików, tak dumnie ją nosisz,  nawet jej do kąpieli nie ściągasz    Twoja osobista wakacyjna pamiątka  Kiedyś z niej wyrośniesz,  zaczniesz nosić inną złotą lub srebrną gdy będziesz młodą dziewczyną   Tą pierwszą zostawisz w dziecięcej szkatułce na pamiątkę  z gumką rozciągniętą,  może rozerwaną , która zachowa  ten jeden koralik…..   Po latach do niej wrócisz,  nawet jak zblednie, ślad w Tobie zostawi w tej jednej bransoletce z koralików  pastelowej, Twojej własnej -unikatowej    6.08.2026 r. NatusieK97
    • @Charismafilos skoro lud zdecydował...kofam ten minimalizm Tytuł kojarzy mi się z Poncjusz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      . Tak daleko, tak blisko 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...