samotna moja cielesność

[Ewa Emmerich]

wyszumieć się w lesie
zaszufladkować tąsknotą
urosnąć pyłem na kresie
drogi nazwanej psią cnotą

jestem tylko człowiekiem
kobietą o sile kruczego pióra
zdycham piersią z umarłym mlekiem
bezboleśnie uciskana skóra

jestem kobietą samotną
tęsknotą moje jestestwo
odrzucam miłość stokrotną
popełniam na sobie morderstwo

i raz na zawsze znieważona
utkana w pajęczym ulu
w oczach kałuża słona
i czerwone nerwy bólu

smutna bolesna kobieta
dziewczynak o duszy staruszki
samotna bezdenna rozeta
a w środku pustka wielkości gruszki

samotna cielesność moja
wyśniona dusza bez ciała
skorupka moja jak koja
życie swoje przespała

[Gość]

Przykuł mnie tu tytuł , wiersz ciekawy wiec calosc na plus;) tylko popraw w 5 zwrotce "dziewczynka" a nie "dziewczynak" to tylko mala literowka przy pisaniu ale widoczna... pozdrawiam .

[Lynch Monroe]

Mi się podoba niesamowicie... Dodaję do ulubionych...

[Iza Smolarek]

Tytuł ostrzegał mnie, żeby się nie zbliżać. Zignorowałam to. Dotarłam do psiej cnoty (zbiła sie w wymowną kupkę z zaszufladkowaną tęsknotą) i już wiem, że marnie skończę, jeśli zagłuszę w sobie instynkt.