moja własna katownia

[Agnieszka_Przypadek]

zmęczona szczęściem
składam głowę rozkołataną
opieram na dłoniach
szukają łez wytchnienia

moja własna katownia
dająca ukojenie

więzienie wzniesione samodzielnie
w czynie społecznym łamiącym wszelkie normy
specjalnie dla siebie
by nie zatracić się w pełni
czasami nie wzlecieć

by zawsze czuć wyraźnie
gorzki smak ziemi

[Przemyslaw Chwala]

podoba mi sie.plus

[blady paznokieć]

a mi niezbyt.

[Agnieszka_Przypadek]

no cóż... on nie miał się podobac się czy nie, miał wyrażać pewnien stan, i albo go widać albo nie, tego jestem ciekawa

[Michał_Zawadowski]

co ja mogę powiedzieć, na temat stanu naturalnie. hm...
"moja własna katownia". z jednej strony wiersz zaczyna się od szczęścia peela, z drugiej strony jest cierpienie.
każdy, prawie każdy potrzebuje czasem wyżalić się, choćby samemu sobie. nawet jeśli jest całkiem dobrze, trzeba nieco umniejszyć swoje zasługi, swoje powodzenie, "by nie zatracić się w pełni
czasami nie wzlecieć".
widzę w Twoim utworze potrzebę chwil realizmu czy wręcz pesymiznu, który przynosi równowagę: "by zawsze czuć wyraźnie
gorzki smak ziemi".
właśnie dwa ostatnie wersy podkreślają, że zwykłe życie nie zawsze jest wesołe. i o tym jakie jest, trzeba często pisać.

ogólnie lubię sposób, w jaki formułujesz myśli (na podstawie poprzednich utworów), więc także ten wiersz podoba mi się.

pozdrawiam
MZ

[blady paznokieć]

wyraża stan, owszem, 'moja własna katownia' jest na tyle dobitna, że nie sposób ominąć sensu. pytanie tylko, czy zgrabnie i z talentem ukazane. ja odpowiadam nie.