Feniks

[Mona Liza]

Masz drewniane serce.
Jeszcze nie z kamienia,
ale zatwardziałe
Można się o nie pokaleczyć,
wbić sobie drzazgę

Masz drewniane serce.
Ale nie jest z kamienia,
więc można jeszcze spróbować
i wytrwałą pracą wykrzesać
choć iskrę uczucia.

Masz drewniane serce.
Nie chcesz rozpalić w nim ognia
boisz się, że się zwęgli.
Zapomniałeś,
że najpiękniejszy ptak
odradza się z popiołu

[Anastazja.P]

jedynie co mnie trzyma przy tym wierszu, to "drewno" bo możnaby coś z niego wykrzesać :) Całość dla mnie jest naciągana. Nie pozostawiasz czytelnikowi pola do wyobrażeń, tłumaczysz sens napisanego wersu i to jest złe. Przegadujesz tym cały obraz i nie wierzysz w intelekt odbiorcy. Spróbuje pokazać Ci taką wstępną modyfikacją, że nie potrzebnym jest instruktaz:

Masz drewniane serce.
Można się pokaleczyć
kamienna drzazgą
o zatwardziałość

Masz drewniane serce.
spróbuj
wytrale krzesać
po iskrę czucia


Masz drewniane serce.
rozpal choćby w strachu
zapomnisz zapach węgla
odradzony z popiołu

Co złego to nie ja :) Anape :)

[joaxii]

Niepotrzebne powtórzenia. Trzy zwrotki, które dałoby się zamknąć w jednej:
Masz drewniane serce.
Jeszcze nie z kamienia,
można spróbować wykrzesać iskrę
Zapomniałeś? jest
odrodzenie z popiołu

Serce absolutnie wyeksploatowano już w poezji, podobnie jak motyw feniksa. Więc może tak:

jesteś z drewna
jeszcze nie z kamienia
wystarczy iskra
i znów zapłoniesz
życiem

Pozdrawiam, j.