Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

drobnomieszczańskie
A4. na marginesie
całkiem przytulne. w kratkę
tapeta. na chodzie

po suficie. podłoga
na połysk. w oku błysk
potrafię na zawołanie

o pomoc. nie proszę
o widok
na może. tak

mówię nie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję niezmiernie- napisałem już kiedyś wiersz o tym tytule (i o podobnym wydźwięku), ale myślę, że tak jest lepiej (zdecydowanie ;).

Pozdrawiam serdecznie

Ps. Myślę o alternatywnym tytule „monotonę” (zapożyczenie z pierwotnej wersji)
hmmm..

Fei
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Stanisławo- rację mam odnośnie alternatywnego tytułu?

Co do mnie w tym wierszu- utożsamiam się z „A4 marginesu” (tyle gwoli podpowiedzi :).
Tekst w pewnym momencie wymknął się odrobinkę spod kontroli (co chyba widać), ale niespecjalnie starałem się go powstrzymywać ;).

wiersz miał być bardziej nastawiony na „czucie” niż rozumienie. Nie mniej, ja tam wiem o co chodzi :P

Ps. Mam nadzieję, że TO oznacza bardziej „tak” niż „nie”

Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za komentarz.

Fei
Opublikowano

Tomaszu,
Hmmm… nie wiem o co chodzi z tą „arystokratką”, nie mniej- dzięki za komentarz ;)

Alter,
Dla takich pochwał pisze się wiersze :) Dzięki wielkie

Pozdrawiam

Fei

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Kropki mają chyba swój urok ;) No i rzeczywiście- bez nich byłoby naprawdę ciężko sklecić z tego coś sensownego.

Dzięki za bombę ;)

Pozdrawiam

Fei
Opublikowano

myślałem o zmianie zakończenia.

o pomoc. nie proszę
o widok
na może. tak

morze nie. odpowiada


co o tym sądzicie?

z góry dzięki za pomoc

Ps. no i tytuł przydałby sie inny, myślę o wspomnianym wcześniej "monotonę" lub "widok na może" hmmm..
Fei

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @EsKalisia podoba się! Pokazujesz ciekawą stronę... siebie, jak już wspomniał przedmówca

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dobra liryka
    • „Wisło – Matko Polskości”   Wczoraj, w zadumie nad twoim brzegiem siedziałem, patrzyłem, jak z nurtem niesiesz srebrzyste wody, i dzieje twego istnienia w milczeniu rozważałem, widząc płynące, pełne liści, gałązki i kłody.   Jeszcze wczoraj, wśród lasów, pośród górskich skał, w szalejącej burzy srogiej, gdzie ulewa i gromy, dziś już płyniesz wśród ludzi, dokąd twój szlak cię wiódł, i spokojnie rozpościerasz się nad krajem znajomym.   Cicha jesteś w płynięciu, pełna dumy i harmonii, gdy słońce złoci fale twojej wieczornej wody. Lecz pod pozorem łagodności, pod zwierciadłem toni, skrywasz nieokiełznane wiry i kaprysy pogody.   Z mgieł Babiej Góry wzniosłej, z urwisk skalnych świtu, wyruszasz szmerem potoków i pieśnią kaskady, z rosy leśnych polan, ze źródlanego wykwitu, ze stromych zboczy, gdzie dojść nie da się rady.   Ileż istnień zabrałaś w swym nurcie głębokim, przez wieki byłaś świadkiem ludzkiego przemijania, ile wspomnień ukryłaś pod zwierciadłem szerokim: radości i zwycięstw, bólu oraz pożegnania.   Pamiętasz dawnych królów i polskości zaranie. Nad twymi wodami patrioci pieśniami śnią, gdy rodziło się państwo i narodowe trwanie, a ich słowa do dzisiaj w twoim szumie wciąż brzmią.   Bielą się twoje plaże w letnim słońca złocie, malują ciebie artyści na płótnach i kartach, poeci odnajdują uśmiech w twej różnorodności splocie, choć w twoich głębinach nie ma miejsca na żarty.   Wisło, rzeko pamięci, potężna i szeroka, rzeko ścieżek miłości i spacerów we dwoje, jak historia narodu — nieopisywalnie głęboka, swą dostojnością zdobisz naszych dziejów obyczaje.   Od źródeł aż po Bałtyk przez polską ziemię płyniesz, łączysz miasta i wsie, pokolenia w jedności, z każdym kilometrem majestatu przyczyniasz do opowieści splecionej z pamięci i polskości.   Płyń więc, Wisło, przez wieki, niezmienna w swoim biegu, niosąc świadectwo dziejów zapisanych w narodzie. Bo dopóki twe fale szumią na polskim brzegu, dopóty żyć będzie Polska — w pamięci, sercu i zgodzie.   Leszek Piotr Laskowski
    • @Charismafilos Może w tym wypadku prawd jest wiele, żadna zupełna? Albo prawda jest rezultatem różnych wektorów? A może złożeniem perspektyw z każdego punktu kuli?  - Synku, jak zbudowana jest ludzka osobowość? - To musisz sobie Tato wyobrazić kulę, której środek jest wszędzie, a obwód - nigdzie. Z innej strony są teorie, które mówią, że jedynym istotnym rozróżnieniem na poziomie osobowości jest aktywacja/brak aktywacji.    
    • Bardzo dobry wiersz z jakże głębokim przesłaniem, możliwym do interpretowania na wielu płaszczyznach (nie tylko jeśli chodzi o poezję, ale kto wie czy także nie o medycynę...). Kto wie... Może ktoś dojrzy te wszystkie przesłania, bo warto. Naprawdę gratuluję pomysłu i weny twórczej. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • I mało, bo ta z A. baba za tobołami.   I mas PZ - baba z psami.   A tu Aza: baba z auta.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...