sierpie...

[castus]

sierpie idą panie…
kłosy wybrzmiały echem chuci
wiatrem podszytej
jakie tam kręgi panie…
młode w zbożu igrają
to i wygniotą
tamte dziury panie…
to jak ruskie szli
tanki płonęły i ludzie
to chleb nie rośnie
śmierć panie naznaczyła
kapliczka panie…
a była ino tam teraz
wielka świątynia
dzwony biją szukając Pana
a On tu panie…
w każdym ziarnie
chleba naszego…

[stanislawa zak]

no, panie niczego sobie ten, panie wiersz, ładnie wplotłeś między przekaz swobodnie manewrując powiedzeniem niektórych, też mi znanych
pozdra.