Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie bój się szeptu liści
uderzanych wodą

załóż wianek z kropel
łagodnie głaszczących włosy

pozwól mu zawisnąć
na cienkich nitkach przeznaczenia

poddaj się mokrej pieszczocie
obejmującej ciało drżące

a potem przyjmij chrzest
oczyszczającej kąpieli

nie bój się tego co naprawde istnieje
i często nie w porę puka w twoje okno

Opublikowano

Ja kocham deszcz, więc Twój wiersz także kocham... Po prostu cudowne. Nieco nie pasowała mi woda na początku, lepsze byłyby w tym miejscu krople, no ale krople są zaraz dalej, a tam już chyba nie da się czymś innym zastąpić, więc niech będzie jak jest.

taka mała refleksja - chciałbym napisać taki wiersz jak ten, spokojny, do którego nie wejdzie wiele osób, zostanie pewnie niedużo komentarzy... mówię szczerze. to, co się wydarzyło przy moim ostatnim wierszu (tzn tym dzisiejszym) mnie trochę przeraża i męczy.

chciałbym napisać coś takiego ślicznego jak Twój utwór... piękno trzeba pielęgnować :)

pozdrawiam /Arek

Opublikowano

Arku, bo pisałeś ostrożne komentarze,
Vacker- miło mi że zaszczyciłeś mnie swym kometarzem , no cóż wartości literackiej szukamy u wziętych i uczonych w tej dziedzinie, ja niestety tylko lubie to robić dla dobra ducha, pozdrawiam ciepłym,spokojnym (wbrew naturze) deszczem słów.

Opublikowano

Koteczku, może coś sie da, przemyślę!i dziękuję, a może jakaś sugestia?-gorące pozd.
Vaker, portal portalem może i trzeba ale ...no cóż każdy orze jak może , jak potrafi szukając tego co jest w zasięgu myśli, pióra.w każdym razie ja próbuję - chciaż skutki deszczowe,pozdrawiam też gorąco!
Arku! miło mi słyszeć i odzwajemnić!pozdrawiam sercem

Opublikowano

tak, miał być spokojny, dzięki że rozumiesz, iż ukazywanie piękna na codzień -nawet w ulewnym deszczu -tez musi być!w pogoni za nowinkami gubimy po drodze coś co nas dotyczy, nie zwracamy uwagi na to co piękne w przyrodzie- dzięki

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jak szepty na wietrze, Krople spadające Wraz z deszczem, Nocne słowa  Szeptane do ucha, Każdy pragnie  Czegoś jeszcze, Zakochani pożądają przedłużenia swoich  Wspólnych chwil, Chorzy pragną  Nagłego uzdrowienia, Umierający oczekują Końca cierpienia, Impulsywni możliwości Cofnięcia okazanych  Gniewu i złości, Osamotnieni szukają Dłuższego towarzystwa, Jak motyle szepty, Każdy człowiek W przestrzeń je wysyła,    Jeszcze trochę, Jeszcze dziś, Jeszcze jutro, Jeszcze jeszcze, Aż zajdzie słońce  I wstanie nowy świt, By każdy ból  W końcu znikł,   Pod wpływem cierpienia Jedni się kurczą, Drudzy wzrastają, Ale i tak na końcu dróg  Wszyscy się spotkają, Rozstania są  Całkowicie nieuniknione, Niektóre przez los Zupełnie zamierzone, Nie są przyjemnością  Ale jedynie  Bolesną koniecznością, Żal za tym co było, Co być mogło, A wszystko źle poszło, Dobre złego początki Aż z relacji Pozostaną szczątki,   Jednak drogi czytelniku, W tym wierszu  Nie ma smutku, Nie zrozum mnie źle, Po prostu czasem  Nie wychodzi  W życiu dobrze, Nie wszystko od nas Jest zależne, Jednak warto  Lekcje wyciągać, Analizować i rozumieć, Ze smutkiem pogodzić  Trzeba się umieć 10.08.2026
    • Jestem dobry- bardzo dobry - d… bry… - aż tak!  
    • Czy jeszcze słyszysz moje modlitwy tyle połączeń odbierasz co dzień a może telefon jest już popsuty  więc napiszę do Ciebie e-mail   Szanowny Wszechmogący Boże zgubiłem coś dla mnie ważnego wiem że wiesz z jaką prośbą piszę wiesz też dlaczego i co to takiego   przepraszam też że tego nie widzę za dużo myślę za mało czuję mimo że czasami nosiłem to w sobie to wciąż bez tego się gubię   proszę rozpatrz moją cichą prośbę z wyrazami najgłębszego szacunku poeta co gubi się nawet we śnie na drodze jutrzejszego grzechu
    • życie  kocha nas nad życie    ale jest to miłość  która  nie czeka  nie zaleca się  chociaż kokietuje   to MY  MY sami  musimy wziąć  je w posiadanie    tyle ile trzeba    takie all inclusive    8.2026 andrew   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...