Pragmatyzm wiary

[Coolt]

Opłacasz mi się Boże

Kusi bezpieczna przeprawa
wśród cieni Styksu
eden z zakazanymi owocami

Gdzie wytropię taki spokój
jak na zielonych pastwiskach Dobrej Nowiny

Rozszczepione światło
galopuje kolorowo po niebieskiej łące
garniec napełnia się
złotym doświadczeniem

Pozwalasz mi wierzyć że gdy zgasną najbliżsi
na modłę feniksów powstaną z popiołów
po tej lepszej stronie
i że w którejś wieczności znów podroczymy się o głupstwo

Dziękuję Panie że ten wątpiący dar
może minąć z pobłażaniem terroretyzowanie
i od ziewania słońca po chrapanie księżyca
zmiękcza runo radością

[Roman Bezet]

Czuję, że coś czyściłeś? ;)
Dlaczego "eden" skoro "Styks"?

Co mi się podoba?
"i że w którejś wieczności znów podroczymy się o głupstwo"
" od ziewania słońca po chrapanie księżyca
zmiękcza runo radością"

Co mi się nie podoba?
np. epitetyka
"Kusi obietnica bezpiecznej przeprawy
przez lękające cienie Styksu
wypragniony eden z zakazanymi owocami"
np. autorytatywność zamiast poszukiwania
"Nigdzie nie wytropię tak beztroskiego spokoju
jak na zielonych pastwiskach Dobrej Nowiny"
Gdzie wytropię taki spokój
jak na zielonych pastwiskach Nowiny?
zwłaszcza: "znam kierunek i cel" (sztab wojskowy; narada przed?)

Napisz to ciepłymi obrazami bez mądrowania się - wtedy kupię na śniadanie ;)
pzdr. b

[Coolt]

Dzięki Bezecie :)
Wziąłem sobie Twoje rady do serca i poprawiłem.

Pozdrawiam ciepło
Coolt