020 - messkład słoneczny

[Messalin_Nagietka]

jest zakręcone całe towarzystwo
pod kloszem słońca ferma z piór obdarta
okruchem wiedzy wieczna dziobania
bez wyobraźni i krętu spostrzeżeń

i cisną myśli wokół cienia z którym
ani pogadać ani wylać siebie
bo choćbyś prosił nie poklepie kiedy
będziesz w potrzebie by karczycho stopić

i silą słowa wokół ust co dziobem
pękają w moment pędu na okrętkę
szyte przestrzenie choćbyś pragnął wejść w nie
wymiar to nie twój i cena wysoka

i pazur nogi co kulą kuglarza
czyni urodzaj na robactwo z ziaren
wróżysz siekierę i głowę na pieńku
nosi turlając pierś przyszłym filetem

jest zakręcone całe towarzystwo
pod kloszem słońca bździ jak kapłan w Tebach
ferma ma kształty wielkiej piramidy
kurcze pieczone przysmakiem turystów

[Marek Paprocki]

wyjątkowo nawet; po pierwsze ostatnio pracuję w przemyśle drobiarskim, po drugie zgadzam się,że my ludzie przypominamy ptaki bez piór i nie dziwię się, że autor i jemu podobni nie mają z kim pogadać,po trzecie dystans autora, który mimo, że rzuca cień ma świadomość innych wymiarów.

[smykusmyk]

ja nie wiem.
messa, dla mnie to jest po prostu szok, sposób w jaki dobierasz słowa, tworzysz skojarzenia, wystukujesz rytm.
mówiłam milion razy, że Twoja poezja, to nie moje klimaty, ale zawsze będę pod wrażeniem Twojego warsztatu.

pozdrawiam, pat.

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki Marku za koment - to takie moje zapatrzenie - jeden z wymiarów zapatrzenia - jest ich w końcu tyle, że hej
pozdrówko MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak, klimaty są różniaste - szanuję Twoją wypowiedź - cóż dodać - dzięki za warsztat - to zasługa ocierania się o wiedzę innych i pogłębiania własnych

pozdrówko MN