Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W ostrzu promieni ognia, w mroku ciemności
tu właśnie szukałam iskry, żaru namiętności ;

W mrocznych płomieniach twych oczu
słyszałam cichy szept twego serca stukotu .

Rozżarzonymi dłońmi dotykałeś ciała mego
delikatnymi pocałunkami oddawałeś mi część serca swego ;

Gdy cichy wiatr niczym huragan odtrącał mnie od ciebie
ja nie odtrącona powracałam by przy tobie odnaleźć siebie ;

I znalazłam to czego szukać bym musiała przed wieki w samotności
odnalazłam nie iskier lecz całych płomieni stos, burzliwej i wiecznej miłości.

Jednak złowrogi mi świat sprzeciwił się szczęściu memu
odbierając mi ciebie, pozostawiając twą duszę tobie samemu.

Me ciało opuszczone, bez twojego wcielenia spustoszało
w myślach wijących wciąż w głowie o śmierci myślało.

Chodź czasy rozłąki niedługie bacząc na lata długiej wieczności
jednak czy dusza ma, me serce przetrwają nienaruszone, oczekiwanie w samotności ??

Obawa ma wzrasta, że płomienie rażące, oślepiające w mroku me powieki
znikną z twych oczu, przeminie żar palący me usta, na wieki ;

Lecz w otchłani przyśpieszonego rytmu mego serca
nieznany głos szepcze wciąż, że me uczucie jest jak twierdza ;

Zbudowana raz, swemu twórcy oddana do końca
nie do zniszczenia przez burzliwe fale łez i piekące ciało bolesne promienie słońca.

Jednak choć głos ten proszony odpowiedzi na pytanie nie udziela, a w głowie mej siedzą wciąż one tak bardzo dręczące,
czy po rozłące na którą zostaliśmy skazani wciąż będziesz mnie kochał, a twe serce znów przy mnie będzie szybciej bijące ??

Gdy ciemność wkońcu krokami małymi
jasne barwy światła ukaże przed oczami naszymi ;

Gdy po 100-u wschodach słońca i 100-u księżycach
spotkamy się i znów ujrzymy miłość i namiętność w swych źrenicach ;

To wiem, że już nigdy o strate ciebie nie będę musiała się bać
dwoma ciałami w jedno spleceni, do końca życia, przez resztę wieków będziemy trwać !!!!!

Opublikowano

mam tylko jedną radę- poczytaj inne wiersze, znanych poetów. popatrz czym się różnią, jak sa zbudowane, jak są dobierane słowa i próbuj pisać podobnie. później sama wyczujesz jak piszę Ci się najlepiej. ale styl musisz zmienić- bo to koszmar! :)

pozdr, fr.ashka ;)

p.s. i odezwij się!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...