dzień bycia poety...

[Bartosz_Piątkowski]

dzień bycia poety... {dzień z życia poety...}

otwieram okno wychodzę dziś na świat

staruszka
łapie pogodę
na jesienne dni
w słoik po konfiturach

trzeba mi kupić herbaty pół chleba i ten pasztet za 2,30 niezbędne będzie pudełko zapałek i paczka papierosów

w przygodnym miejscu
niewinna
spowiada się ze swych grzechów

znów wyłączyli prąd to już drugi raz w tym miesiącu kurwa jaki ziąb

na placu zabaw
młoda mężatka
piersią
karmi malucha
podgląda ją
nasz dozorca spod siódemki

pousuwałem dziś wszystkie zbędne meble i tą starą lampkę po ojcu za to książki stoją już nawet na balkonie i w kiblu co przeczytam to się podetrę

w zbliżeniu
młoda para
na ławce przekłada
kolano przez kolano
raczej nie dzieli
myśli


sukinsyn tramwajarz znów nie otworzył ostatnich drzwi tak proszę pani to miejsce jest wolne

dekompozycja świata

w panice zamykam okno

być
poetą
to wielka rzecz

[Dotyk]

w zbliżeniu
młoda para
na ławce przekłada
kolano przez kolano
raczej nie dzieli
myśli

No nareszcie :)))

Znasz moją opinię na temat wiersza.

kapitalny. No i wiesz że zwęziłabym. Ale ty nie zwęzisz:))
ściskam - Mirka

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Szpan.
To wszystko już było, chociaż chyba nie na tym forum. Typowy opis kaca, chyba, że już po prostu szlag cię trafia.
"otwieram okno wychodzę dziś na świat " - kiepskie
Czułość pomieszana z wulgaryzmami. Przeklinanie scenek tkliwych. Nie lubisz świata?
Szczyt z tym podcieraniem, życie jest jak papier...?

Zadowolony z komentarza?
Bardzo dobrze mi się to czytało. Tzw. Rozpieprzanie rzecztwistości. Podoba mi się bardziej niż większość enterkami opowiadanych historyjek-histeryjek.

[Piotr_Mogri]

witaj....

niektóre zwroty, być może, mogą wydać się banalne, oklepane...
ale całość zwarta i znakomita...
"być poetą to wielka rzecz"


do ulubionych...
Piotr Mogri