Mrok (brachykolon)*

[Charismafilos]

Jest we mnie mrok

Lazł za mną krok w krok

Niósł rój much

Był jak brzuch

Rósł puchł i buch!

Dął w miech jak trzech

I słał grzech w mój dech

Eh to jest pech, gdy

Mi kładł na twarz mech

Więc ja wiem już, o co grał

Żyć mi nie dał, brał co chciał

 

*brachykolon - wiersz składający się wyłącznie z wyrazów jednosylabowych (za Słownikiem języka polskiego PWN)

[Berenika97]

@Charismafilos

 

No i udało Ci się  - urywane, gęste rymy budują duszność i pościg, o którym mówi wiersz. "Był jak brzuch, rósł puchł i buch!" - świetne!  Dobra robota z brachykolonem - to nie jest łatwa forma.

 

We wcześniejszym wierszu - był Strach, a u Ciebie - Mrok  - jakby umówione? :)))) 

[Charismafilos]

@Berenika97 dziękuję! Traktuję to czysto jako etiudę w gatunku ;) Ale nawet, a może zwłaszcza po polsku i z sensem... oj nie jest łatwo ;)

U mnie mrok... dla sylaby był wzięty..;)

[Aks]

@Charismafilos widzę ze nie próżnujesz i kolejna ciekawa forma o której nigdy nie slyszałam zaliczona

[Charismafilos]

@Aks kto się nie uczy, ten zapomina i się cofa ;)