Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie umiemy jej na co dzień pielęgnować
wciąż podlewać ciepłym słowem czułym gestem
lub w niej dostrzec jakiś miły nowy powab
może szepnąć najważniejsze to że jesteś

rozmyślamy co zostało dziś po latach
rozckliwiając nad płomyczkiem gdy się tli
już nie zdolni by pod niebem słodko latać
a rocznice zakreślają krągłe dni
na okazje odłożone wszystkie żale
aby przelać przepełnioną czarę chwil
czułostkowość nie przywróci uczuć wcale
słowo kocham wśród frazesów pustych tkwi

 

nie umiemy jej na co dzień pielęgnować

wciąż podlewać ciepłym słowem czułym gestem

by przestała w naszym wnętrzu gdzieś się chować

zamieszkała wśród kuszących spojrzeń westchnień

 

pozszywajmy z kawałeczków niedomówień

niech ją wzmocni piękna nitka z ważnych zdań

co sens nowy wszelkim czynom nadać umie

i rozpali w chłodnych sercach nowy żar

w szczerych gestach w duchu skruchy i pokory

wszelkie żale wyrzucajmy wnet na bruk

przebaczeniem zrozumieniem duch odnowy

niech ożywi naszą miłość sprawi cud

już umiemy ją na co dzień pielęgnować
wciąż podlewać ciepłym słowem czułym gestem
niechaj kwitnie najpiękniejsza świeża nowa
i z radością nam oznajmi znowu jestem

 

 

 

Opublikowano

@Jacek_Suchowicz

 

Czytając Twój wiersz, od razu usłyszałam muzykę – to gotowy tekst na mądry, dojrzały przebój. Pięknie przypominasz o tym, co w życiu najważniejsze. Cudownie się złożyło, że nasze utwory spotkały się obok siebie na portalu.

Skoro przypadkiem obojgu nam chce się dzisiaj śpiewać, to znak, że poezja ma niesamowitą siłę przyciągania! Wielkie brawa!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×
×
  • Dodaj nową pozycję...