Rozciągnięte na nieba
szerokość żagle powiek.
Ptaki jak okruchy chleba
rzucone tu, gdzie człowiek.
Patrzymy na blade wielbłądy,
przynoszą światła skarb.
przyniosą też ciemne lądy
i garb człowiekowi, garb.
Historia edycji
Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
Rozciągnięte na nieba
szerokość żagle powiek.
Ptaki jak okruchy chleba
rzucone tu, gdzie człowiek.
Patrzymy na blade wielbłądy,
dziś przynoszą światła skarb.
Jutro przyniosą ciemne lądy
i garb człowiekowi, garb.
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 21 369
@Wiechu J. K. - @Leszek Piotr Laskowski - dziękuję -
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 45 odpowiedzi
- 1 184 wyświetleń
-
- 41 odpowiedzi
- 1 008 wyświetleń
-
- 37 odpowiedzi
- 753 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 780 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 640 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Gerber · Opublikowano
@Gosława Też mi się tak wydaje, bo jak chodzą do lasu na ustawki to po drodze od wiejskich zadymiarzy coś zapożyczyli. Oby nie powstał z tego jakiś sport narodowy. -
Przez Gosława · Opublikowano
@LessLove ja również bardzo dziękuję za czytanieZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Pozdrawiam @Gerber z tego co wiem to im potrzeba było grubszych kijów Mam wrażenie że to kibolstwo podłapało zwyczaje od wiejskich zadymiarzy -
-
-
Przez LessLove · Opublikowano
@Gosława Natura jest wolna od niepokojów, akceptuje konieczności bez skargi. Im bardzie się od niej oddalamy, tym większe ryzyko niepokoju. Bierzemy od Niej spokój, kiedy tulimy w takich obrazach duszy. Dziękuję Ci.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne