...ściana...

[chytrylis]

..ściana..

 

i piszę 
znów piszę 
palcem po szkle 
tworzę rysę 

 

nie! 

 

to nie krew 
zew 
oddaję wam ciszę 

wszak 

 

tak!

 

murem wysokim 
oplatasz me sny 
ty 
nie przejdziesz go 

 

łzy!

 

świat mój 
jak twój 
na bagnach chaosu 
wróć 

 

ból!

 

rozbij ten kamień 
co ciąży na piersi 
dom 
a znów być tak sobą 

 

zło!

 

ciężarem ta ściana 
jak marzeń tło 
cło 
nie jest spłacone nadal 

 

powierzchni dno...

 

krew ruda 
dla bieli obłuda 
to ja 
duszę w sobie ten gniew 

 

lis! 

 

chytry na sny 
na resztki tych chwil 
co gasną 
pod stopą 

 

my!

 

pomiędzy 
gdzieś pod taflą szkła 
i strzępach ciszy 
w uwięzi 

 

zburzyć tą ścianę...

               

 chytrylis - 2026r. 

Rezydent Wybrzeża Trumien 

[Gosława]

To jest świetne 

[LessLove]

@chytrylis Dołączam, za Gosławą, do spodziewanego chóru zachwyconych formą i treścią, swobodą. Myślę, że piszesz nie od dzisiaj? Gratuluję!

[Berenika97]

@chytrylis

 

Gęsty od emocji utwór o pragnieniu przełamania barier i wydostania się z uwięzi. Forma doskonale współgra z treścią –  buduje poczucie napięcia i zamknięcia, z którego podmiot liryczny za wszelką cenę próbuje się wyrwać. Bardzo wyrazisty wiersz.  Świetny!