Nocni bandyci.

[Leszek Piotr Laskowski]

 

„Nocni bandyci”

 

Kuropatwy w kartoflisku,

cichutkie, bez żadnych pisków.

Zając w trawie przyczajony

świtu czeka wystraszony.

 

Czajki z bażantami skrycie

boją się niesamowicie,

pokorniutko i bez ruchu

natężają swego słuchu.

 

Sarenka i mysz, i jeż

w ciemnościach się boją też

leśnej ciszy, co się niesie

po polanie i po lesie.

 

Ciemność – straszna każdej nocy.

Nocnej boją się przemocy,

lisów, wilków i puszczyków,

wszelkich nocnych drapieżników.

 

Bo gdy noc rozwinie cienie,

strach niesie niepokojenie.

Lis się skrada, wilk poluje,

puszczyk ofiar wypatruje.

 

Z rosą śpiewu porannego,

kosa, śpiewaka czujnego,

zaufanie im przychodzi,

z kryjówki każdy wychodzi.

 

Lękliwie, ale wesoło,

rozglądając się wokoło,

słysząc skowronka na niebie,

wszystkie już pewniejsze siebie.

 

W życia zmagania ruszają,

o strachu zapominają.

Wiedzą, że „nocni bandyci”

za dnia sami są ukryci.

 

Leszek Piotr Laskowski

[aff]

Jeż akurat też

bandziorem jest 

Gdy noc w szerz.

 

Ale to taki uspakajający przecież  obraz naszej wyobraźni. 

Pozdrawiam :)

 

 

[Moondog]

@Leszek Piotr Laskowski literówka chyba w czwartej od końca zwrotce a tak poza tym fajny lekki tekst

Pozdrawiam