W cieniu ego

[karenka]

Kiedy o brzasku
wschodzi słońce,
cierpkie są ludzkie dąsy.

 

Chodzimy
z bielmem na oczach,
potrącając się
o własne racje.

 

Rozum już dawno
zawładnął sercem,
a dobroć
śpi w kieszeniach.

 

Tyle w nas utkanej udręki
niedomówień,
i zastygłych żalów.

 

Wychodząc z cienia,
dobrze jest spojrzeć
w pogodne niebo,
gdzie rozpierzchły się
ciemne chmury,

 

po to, by jeszcze raz
wyciągnąć do siebie dłonie.

[wiedźma]

@karenka Po przeczytaniu nasuneła mi się taka refleksja : " Nie chce być kimś, kto ma rację. chcę być kimś, kto rozumie" -Czesław Miłosz.  

Świetny,  szczery wiersz. 

Pozdrawiam 

[andrew]

@karenka

...

kolejny świt

podarowany

 

chyba

nie będzie

zmarnowany

 

uśmiech w lustrze

zapowiada

to będzie dzień nie lada

 

Kołobrzeg czeka

także

się uśmiecha 

...

Pozdrawiam serdecznie

miłego dnia 

[Charismafilos]

@karenka podziwiam optymizm i nadzieję, ale i udaną autorefleksję :)

[Berenika97]

@karenka

 

Ten wiersz trafia w sedno - ile w nas niedomówień i zastygłych żali, a wystarczyłoby czasem spojrzeć w niebo, żeby przypomnieć sobie, co naprawdę ważne. Ciekawy obraz "bielma na oczach" jako metafory naszej ślepoty na innych.

Znakomity wiersz! Pozdrawiam! :)