Manifest Zmęczonych Poetów (Poetgim)*

[Charismafilos]

 

 

Poezja od  eonów tylko ględzi i mami

Oniemiali  egotyczni tetrycy grupują imiesłowy między  przenośniami

Erygujmy teraz gnuśne idee miast podsycać osłupienie

Tyle gorących istot musi przecież opowiedzieć  egzodrżenie

 

Gońmy immanencję myśli

Igrajmy między galaktykami

Mocarni gniewem imposybilizmu

 

*za inspirację współodpowoedzialny jest kolega @Leszczym - dziękuję :)

[Leszczym]

@Charismafilos Dziękuję, jest mi bardzo przyjemnie zainspirować do tak udanego tekstu :)

[Charismafilos]

@Leszczym drogi kolego, w ten sposób rodzą się nowe idee, bardzo często przez "przypadek"... ;)

Ale o tym może niebawem. 

[Berenika97]

@Charismafilos

 

Zaiste, pora ostatecznie zdekonstruować ten semantyczny marazm, w którym od wieków butwieją liryczne dogmaty. Zbyt długo dławiliśmy się kurzem zużytej składni i przewidywalnych metafor.

Tańczmy więc na horyzoncie zdarzeń, bezlitośnie kpiąc z grawitacji starych form.

Wyborna, kosmiczna apoteoza buntu!

[Poet Ka]

@Charismafilos

jeden z Twoich lepszych wierszy...

 

chapeau bas!

 

[Charismafilos]

@Berenika97 widzę Cię jak podnosisz upadły sztandar lirycznej utopii i stajesz w pierwszym szeregu buntu przeciw skostniałym ideom!!! ;)

Piękny odzew droga koleżanko! :)

A ukryte tajemnice?? Zawsze jest drugie dno każdej rewolucji...:)

 

 

@Poet Ka dziękuję serdecznie, myślałem właśnie, że Tobie się spodoba.

Paradoksalnie jest to wytwór mechanicznego podejścia do słów i formy. Ale widać i w ten sposób można robić dobrą poezję:)