Głębia

[wiedźma]

Głębia

 

Na górze wiatr. 

Tu już nie. 

 

Tu tylko ruch wody 

i to jak Twoje światło 

rozmywa się w moich oczach. 

Rozjaśnia mnie. 

Mimo że zimno.

 

Im dalej od brzegu 

tym mniej słów. 

Tym więcej tego 

co dopowiadamy sobą.

 

Niektórzy zostają przy piasku. 

Boją się, że wciągnie. 

Za głęboko.

 

A ja czekam.

Powoli. 

 

Jak wtedy kiedy szeptasz 

"Wiem, że jesteś." 

 

I wtedy tonę. 

W Tobie.

 

Tam na dole nie ma odbicia. 

Jest tylko prawda. 

Naga. 

I ciepła. 

Mimo zimna. 

 

I ten moment 

kiedy dwa prądy znajdują się 

i płyną w jedną stronę. 

Bez pytania czy wolno. 

 

Zaciskają się. 

My wiemy. 

 

Wypłynąć można

Lub zostać

 

Oczy przyzwyczają się do ciemności.

A ciało... do ciepła.

[Charismafilos]

@wiedźma taka morska pustelnia.

[wiedźma]

@Charismafilos dobre skojarzenie;) Dziękuję 

[Berenika97]

@wiedźma

 

Bardzo nastrojowy wiersz. Podoba mi się ten kontrast między chłodem otoczenia a wewnętrznym ciepłem relacji. Motyw wody jako przestrzeni ciszy, w której zanikają słowa, a zaczyna się czysta obecność jest bardzo subtelny. Krótkie wersy są jak rytm zanurzania się.

Piękny i klimatyczny.  :) 

[wiedźma]

@Berenika97 Bereniko to bardzo piękne odczytanie ;)  Dziękuję Ci bardzo za te serdecznosci, pozdrawiam letnim ciepełkiem ;) 🪻🪻🪻

[LessLove]

@wiedźma Niezwykłe piękno myśli i słów. Robisz ze mnie "babę" tym poruszającym mnie wierszem.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[wiedźma]

@LessLove Dziękuję za głębokie odczytanie. To ogromny komplement, że wywołał takie poruszenie. Pisany z głębi duszy:)