Gortatów dom wakacji – 7

[Leszek Piotr Laskowski]

„Gortatów – dom wakacji” – 7

 

Dom, choć był olbrzymi, to łazienki w nim nie było.

Na większe kąpanie do łaźni się chodziło.

Do łaźni na cegielnię, wieczorową porą,

dwa razy w tygodniu, bez słowa, z pokorą.

 

Babcia się śmiała, zawsze powtarzała:

„Jak myć się nie będziecie, to rzepą porośniecie”.

I ja już tę rzepę sobie wyobrażałem,

żeby na mnie nie urosła, bardzo się bałem.

 

Wszystko to ugadane z palaczem już było,

bo w piecach tej cegielni non stop się paliło.

Cały czas na zmiany palacze tam palili

i wódkę ze stróżem na okrągło tam pili.

 

Wujek co jakiś czas flaszkę im stawiał,

tak na całe miesiące kąpiele zamawiał.

Piechotą do tej łaźni ze sto metrów szliśmy,

a mokrzy po kąpieli do domu biegliśmy.

 

Kabiny takie były, bardziej przemysłowe,

pod nogami, z drzazgami, podesty deskowe.

To tam przeżyłem pierwsze kobiet dostrzeganie,

kiedy kumpela cioci dała mi zadanie.

 

Żeby plecy jej umyć, grzecznie poprosiła.

Niby wszystko OK, no bo w bieliźnie była.

Ale gdy chłopakiem nastoletnim już byłem,

bardzo mocno tej pani już się wstydziłem.

 

Ta niewiasta pod trzydziestkę mi się podobała

i myślę, że o tym dobrze ona wiedziała.

Miałem lat czternaście, młodzieniec wystraszony,

plecy ja jej myłem, stojąco–oddalony.

 

 

Choć w spodenkach byłem, swoje ona widziała.

Na późniejsze czasy mnie wtedy przewidziała.

Taka dorastania wakacyjna przygoda:

„On był jeszcze za młody, ona już nie młoda”.

 

Co roku do babci wszyscy zjeżdżali licznie,

pięcioro rodzeństwa – w miłości spontanicznie.

W dodatku koleżeństwo jeszcze zapraszali.

Każdym rokiem wszyscy razem tam balowali.

 

Można by powiedzieć, że w szerokiej skali

moich przyszłych kuzynów wtedy „fabrykowali”.

Bo ja z siostrą byliśmy najstarszymi wnukami,

dlatego wakacje tam spędzaliśmy sami.

 

Jako nastolatek i kawaler już bardziej,

do życia i niewiast podchodziłem już hardziej.

Ale to opiszę już w innej opowieści,

bo w tej o dzieciństwie – jakoś mi się nie mieści. ;)

 

– cdn

 

Leszek Piotr Laskowski

[Berenika97]

@Leszek Piotr Laskowski

 

Cóż za urocza podróż w czasie!

Ciekawy był ten świat, w którym łazienka to luksus, a kąpiel wymaga logistycznej operacji na miarę małej wyprawy - ze stróżem, palaczem i odpowiednią ilością „flaszek" jako walutą wymienną. Ten obraz dzieciństwa ma w sobie coś magicznego - zwłaszcza gdy się słyszy babcine straszenie „rzepą".

Ciekawa jest scena z myciem pleców "starszej" pani - opisanie tej pierwszej, niezdarnej konfrontacji z kobiecą cielesnością jest świetne! Ten cytat - „On był jeszcze za młody, ona już nie młoda" - to małe literackie mistrzostwo.

Dobrze, że jest obietnica kolejnej opowieści. :)

Świetnie się czyta!