Zanim wróci szary dzień.

[Tadeusz Koch]

Zanim wróci szary dzień 

 

Chciałbym z tobą ruszyć w noc,
Mocno skryć cię w swych ramionach,
Gdzie cisza splata sny z gwiazdami,
A czas zastyga między nami.

By nikt nie ujrzał naszych cieni,
By chwili nie zakłócił szept.
Niech świat zostanie gdzieś za nami,
Tam, gdzie codzienność gubi bieg.

Niech ranek zapomni, że ma przyjść,
A słońce stanie na skraju nieba.
Kto cichy azyl znajdzie ten,
Temu już więcej nie potrzeba.

Za tą magiczną kurtyną nocy,
Gdzie nie ma pośpiechu i trosk,
Są tylko nasze zakochane oczy
I cichy rytm bijących serc.

Mrok rozświetli gwiezdny pył,
A wiatr poniesie czułe słowa.
W tym uścisku ujarzmimy czas,
W którym każda chwila rodzi się od nowa.

Bo choćby jutro wróciły cienie
I szary ranek przywitał chłodem,
Zostanie w nas to jedno spojrzenie,
Co będzie naszym wiecznym ogrodem.

Z tobą chcę zgubić granice świata,
Zamknąć dzień za nami bez żalu
I trwać tak cicho, nie pytając o jutro,
Tą jedną nocą, pełną czaru.

                                          Tadeusz KOCH