poszarpanie

[Gosława]

drzewa zrzucają ostatnie promienie
między gałęziami dopala się dzień
upuszczam skrzydła w migotanie wody
drżę na dźwięk szelestu pajęczyn
ciężkich od rosy

pachnące zioła raz za razem ocierają kostki
niepokój jak nieme ptaki szybuje ku niebu

czas mi ciebie kruszy

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 10 godzin temu przez Gosława (wyświetl historię edycji)

[violetta]

@Gosława mnie też:)

[Mitylene]

@Gosława refleksja na końcu niesie w sobie " ciężki" ładunek emocjonalny...wręcz przygniata...Wiersz piękny, choć tak smutny...

[Charismafilos]

@Gosława ładne, takie... osobiste w w 1. os. l. poj.

[Gosława]

@Charismafilos hahaha rodzaj żeński (jeszcze) 

 

@Mitylene lubię bardzo pisać smutne wiersze 

W sumie to chyba tylko takie piszę 

Dziękuję serdecznie za czytanie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Charismafilos]

@Gosława ja tam nie widzę jednoznacznego rodzaju żeńskiego... jakby nie było podpisane to rodzaj chłopski też mógłby być.

[Gosława]

@Charismafilos tam to już zahacza o wieśniarstwo

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Charismafilos]

@Gosława coś Ty taka spolegliwa dziś? Chora?

[Gosława]

@Charismafilos po pierwsze to mnie wczoraj okradli bo że mnie taka sirota że w biały dzień z torebki biorą co chcą a po drugie oko mnie boli bo jakaś alergia mnie dopadła 

No i jeszcze głowa ale to norma 

Sam widzisz "letko" nie jest

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.