Winorośl

[Berenika97]

Dzika winorośl -

zielony maswerk liści,

niebo w kawałkach.

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane Wtorek o 14:17 przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)

[Toyer]

@Berenika97Słowa maswerk nie znałem - haiku bardzo ciekawe 

[LessLove]

@Berenika97 Architektom pozostało naśladować wzory natury, bo... są wpisane w nasze odczuwanie świata. Gotyk kochał te motywy.

 

[karenka]

cudne haiku, zatrzymuje na dłużej*)

[Berenika97]

@Toyer

 

Bardzo dziękuję!  To słowo związane z  architekturą - więc nie jest ogólnie znane. :)  Serdecznie pozdrawiam. :)

@LessLove

 

Bardzo dziękuję! 

Świetna uwaga - i myślę, że to sięga głębiej niż tylko estetyka.

Natura dostarcza gotowych rozwiązań, które są po prostu optymalne, więc architekci (i inżynierowie w ogóle) często ją naśladują. 

Zainteresowała mnie kiedyś taka informacja, że pociągi Shinkansen 500 mają "dziób" wzorowany na dziobie zimorodka, żeby zredukować hałas przy wyjeździe z tunelu. :)

Więc masz rację, że te wzorce "są wpisane w nasze odczuwanie świata" - ale chyba dlatego, że są wpisane też w samą fizykę.

 

Serdecznie pozdrawiam. :)

@karenka

 

Bardzo dziękuję! 

Dzięuję za cudne słowa. :) 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@JWF @Marek.zak1 @Posem @[email protected]

 

Berdzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

[LessLove]

@Berenika97 Ber, dziękuję, że potraktowałaś temat "wzorców natury" tak głęboko... Technologia współczesna i inżynieria materiałowa czerpią garściami, "łopatą" i koparka z tych wzorców. Także farmacja, chemia organiczna i nieorganiczna. Ale pójdźmy nieco dalej...

 

Natura każdego człowieka jest jedna...  jest boska, ale podlega teorii przypadków: wpływu genetycznego, społecznego, kulturowego i oddala nas od Wzorca, kwantuje wzorzec w warianty. Masz szerokie horyzonty, daleko pozaliterackie... To może być bliski inżynierski wpływ :-) Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Berenika97]

@LessLove

 

Dziękuję za tak głęboką odpowiedź!

Masz rację, że wzorzec jest jeden, a rzeczywistość go "kwantuje" - to piękna myśl. Jako historyczka widzę to zresztą na każdym kroku -  te same archetypy, te same ludzkie dramaty powracają w różnych kostiumach epok, tylko okoliczności (geny, kultura, przypadek) nadają im inny wariant.

Może więc poezja i historia robią to samo, co inżynieria - szukają wzorca pod powierzchnią zmienności.

A pewien fizyk rzeczywiście czasem "zaraża" mnie swoim sposobem patrzenia na świat - choć ja tłumaczę to sobie raczej na język metafory niż równania. 

Pozdrawiam serdecznie!

@Gra-Budzi-ka 

 

Bardzo dziękuję! Sedecznie pozdrawiam. :)