Róża bez kolców

[Sylwester_Lasota]

 

Nikt nie przewidzi zdarzeń ani dróg niechcianych,

na kamieniach się ostrzą zimne losu kosy,

a gdy przejście, to wyrok na życie spisany,

droga się kończy choćby na początku trasy.

 

Była młoda i cicha, jak letni poranek, 

czerwieniła się jeszcze od myśli nieskromnej.

Chociaż serce i ręce już miała związane,

uśmiechała życzliwie czasami się do mnie.

 

Nie widziałem w niej złości, ani złośliwości, 

emanowała ciepłem i prostą pokorą

i nikt wtedy nie myślał, że wkrótce nie będzie

niczyją matką, żoną, tym bardziej teściową.

 

Czy być mogła zjawiskiem i różą bez kolców?

Odpowiedzieć niestety nie mogę, bo nie wiem.

Czy może jednak była jednym z tych wyjątków?

Zapłakałem, pamiętam, na pięknym pogrzebie.

 

 

 

[Marek.zak1]

Tak niestety bywa, mówią, że wybrańcy bogów umierają młodo. Z podobaniem dla wiersza pozdrawiam. 

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak mówią.

Dziękuję i pozdrawiam. 

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Ojej, jak te słowa, piękny pogrzeb czy piękny cmentarz, piękna śmierć - nie pasują do siebie,

a jednak tak jest.

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dokładnie tak jest, jak napisałaś.

Dziękuję.

Pozdrawiam.