Pomimo

[lena2_]

Nie pytało mnie życie o zgodę,

nie ugięło pod moim naporem,

ale cierpliwie przez wszystkie lata,

wyrzeźbiło w spojrzeniu pokorę.

 

Chociaż  przede mną przyszłość nieznana,

a prognozy znów ślą niepogodę,

otwierając każdy dzień na oścież,

w kropli rosy dostrzegam urodę.

Edytowane 19 godzin temu przez lena2_ (wyświetl historię edycji)

[jan_komułzykant]

Dobre, tylko szkoda, ale mogę się mylić, że takie krótkie :)

Pozdrawiam

[karenka]

Urokliwy wiersz i super, że wychodzisz naprzeciw życiu, dostrzegając jego obfite piękno w małych rzeczach...pozdrawiam słonecznie*)

[Poet Ka]

@lena2_ piękny wiersz, dobre nastawienie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@lena2_

 

Piękny wiersz. Zestawienie życia, które "nie pytało o zgodę", z pokorą wyrzeźbioną latami, brzmi bardzo autentycznie, bez zbędnego patosu. Podoba mi się zwłaszcza przejście od niepewności ("prognozy znów ślą niepogodę") do tego drobnego, ale mocnego obrazu kropli rosy na końcu - to przepiekny kontrast. 

[viola arvensis]

@lena2_ wspaniała, ponadczasowa, głęboka poezja. Jak cudownie w kilku słowach potrafisz zapisać tak wiele madrosci i piękna. 

Podziwiam Leniu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Alicja_Wysocka]

@lena2_Krople deszczu, rosy,  te wiszące na gałązkach, płotach, lśniące na trawie i te spływające na szybie -są urzekające.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.