Zrzucając Aseksualną Biel

[Anna Sarań]

nowootwarte światło co opala
zuchwale lizało podniesioną brodę
między jej brzegiem a falami włosów
skondensowane do tego co ważne
rytm pulsujących wewnętrz rodników

i coraz częściej nie mogła się obejść
bez kołysania pęczniejących zmysłów
gdy myśl odjęta od języka ciała
płynie bezkarna słonością potu
zatarta w środku przez sklepowe kody

gdzie czas gnieźdżący się w porach skóry
śladami znaczy kolejne warstwy
cieniem osypujących się rzęs nakłuwa
fałdy powietrza

[Anna Sarań]

Pomyłka, powinno być:

zatarta w środku przez sklepowe kody

[Anna Sarań]

Mam nadzieję, że mi nie współczujesz tylko peelce . Taki temat na czasie wpadł mi dzisiaj do głowy. Zastanawiam się teraz dlaczego mężczyzni boją się wypowiedać na takie tematy, czyżby z obawy przed niewłaściwym zinterpretowaniem i wyciągnięciem wniosków?

Już zmieniłam, dziękuję

[Anna Sarań]

Nie mogę wyjść z podziwu tego jak to zinterpretowałeś ... Totalnie mnie zaskoczyłeś, bo moj temat to banał , co prawda troszeczkę zwroty odsłaniają drugie dno, o którym piszesz, ale moje pierwotne założenie było zupełnie inne. Pomyśl , jakie światło opala? Opala i odbiera kobietom czas...

[Anna Sarań]

Zgadza się , czasem w banałach twi jakiś przekaz , psychologiczne podłoże czyjegoś zachowania, które staje się zbiorowe, niemal zakodowane. Codzienność, sprawy proste to według mnie też poezja, wybieranie fragmentów rzeczywistości, które są równie ważne jak podniosłe tematy.