Oda do przytomności

[beta_b]

Nic w moim życiu nie było łatwe.
Zwykle pod górkę i nigdy z wiatrem.
Do przeciwności wszystko mnie pchało.
Jakby to proste - było za mało.

Ciągłe porażki i bolesności
często tworzyły się z bezradności.
Za mało siły, doświadczeń mało,
za małe dziecko mało wiedziało.

Jakby na przekór prostej ścieżynie,
ciągle mnie ciągnie w otchłani knieje.
Lasy zbyt gęste, szuwary srogie,
ciągle na opak, ciągle to nowe.

Kiedy ta podróż już będzie z górki?
Widnokrąg płaski, bez żadnej chmurki.
Jasność zaleje mi głowę całą,
dalej popłynę szeroką falą...?

I będę wiedzieć, że wiem na pewno,
ze życie wcale nie jest loterią.
Co nazbierałam przez trudy, znoje
to zastosuję. I będzie moje. 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez beta_b (wyświetl historię edycji)

[karenka]

świetny poetycki wiersz...czasem właśnie przez lasy, szuwary i zakręty człowiek dociera do miejsca, w którym naprawdę odnajduje siebie...pozdrawiam serdecznie*)

[Marek.zak1]

Wiersz przemawia wprost do sfery emocji i robi wrażenie, przyznaję. "Nic w moim życiu nie było łatwe" - w moim też, znam temat i rozumiem.  Z drugiej strony mój tata miał po stokroć gorzej, śmierć matki i siostry w wieku 9 lat, potem okupacja sowiecka po wschodniej stronie Bugu i pytanie, już tej nocy wywózka na wschód, czy jeszcze nie, potem 3 lata niemiecka, ukrywanie się w lasach, walki z Niemcami i UPA, potem znowu Sowieci i u Berlinga do samego Berlina, potem komuna w stalinowskim wydaniu. jak o tym myślę, to jednak w porównaniu z tym, co przeszedł, nie wypada mi narzekać. To taka refleksja. Serdeczności. 

[beta_b]

@karenka Dzięki, miła Karenko. Więcej trudności i doświadczeń dają szerszy horyzont. Oby jednak nie za szeroki, żeby nie zgubić po drodze tego co ważne, w tym siebie (To jak przy zbyt skomplikowanym równaniu - drobny błąd w obliczeniu daje na końcu nieprawidłową wartość, mimo stosowania właściwych wzorów i logiki). 

 

@Marek.zak1 Zdaję sobie sprawę, że nasi poprzednicy mieli większe wyzwania w kotle dziejowym. Trudniejsze decyzje, mniej komfortowe życie. Ale to jak z bólem - przeżywam go, bo to mnie boli, choć mogę sobie wyobrazić, co np. oznacza "wydłubanie oczu". 

 

Ściskam sąsiedzie i Karenko. Oda do przeciwności to zbieranie doświadczeń i wiedzy, nie chciałam tu podlira stawiać w roli ofiary. Nie o tym jest tekst, a o żmudnym wchodzeniu na drogę wiedzy i jasności. Póty będzie ciężko, aż się nauczymy - w domyśle - relacji, spokoju, życia. 

 

Ściskam ciepło, bb

[Berenika97]

@beta_b

Bardzo szczery wiersz o życiu pod górkę, w którym trud i porażki nie są przedstawiane jako przekleństwo, ale jako droga do zdobycia doświadczenia. 

Świetne jest zakończenie - przejście od tęsknoty za łatwością do dojrzałej konkluzji, że zdobyte "przez trudy, znoje" doświadczenie stanie się własnością, którą można świadomie wykorzystać. To ładna puenta: trudne życie, ale mądrość z niego wyniesiona, jest tym, co naprawdę zostaje.

[Stary_Kredens]

@beta_b może nigdy, bo tak już masz, bo tak może chcesz jak sama piszesz, ale pomiędzy jest spokój i chwilę szczęśliwe, ogólnie moje klimaty

Kredens pozdrawia 

 

[beta_b]

@Berenika97 @Stary_Kredens dziękuję drogie Panie za ślad i refleksję. Zmieniłam tytuł bo wprowadza nową przestrzeń. To też tekst o dojrzewaniu i ten wątek mnie prowadzi.

 

Dobrego dnia. Bb

Edytowane 1 godzinę temu przez beta_b (wyświetl historię edycji)