Pół na pół

[wiedźma]

ciało pamięta  
zanim pamięć

zdąży zapomnieć  

pamięta dotyk  
który się nie zdarzył  
a serce  
i tak bije  
na przekór  

jestem  
pół słowem  
pół ciszą  
pół Tobą  
pół sobą  
i cała  
w tym czekaniu  

wyrosłam z błota  
żeby udowodnić  
że można  
płatki brudne  
korzenie czyste  

noc zdejmuje ze mnie dzień  
warstwa po warstwie  
zostaje tylko skóra  
i głos  
który mówi:  
bądź  

więc czekam  
na świt

 

Edytowane 13 godzin temu przez wiedźma (wyświetl historię edycji)

[karenka]

niezwykle subtelny i głęboki wiersz – pełen tęsknoty, oczekiwania i wewnętrznej przemiany...pozdrawiam z podobaniem*)

[wiedźma]

@karenka dziekuję za taki odbiór...

Ostatnimi czasy bardzo inspiruje mnie  Halina Poświatowska. Pod Jej wpływem napisałam kilka wierszy...

Ogromnie mi miło.

Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

[Berenika97]

@wiedźma

 

Piękne studium trwania i czekania. Niesamowicie oddany jest stan zawieszenia i tęsknoty. Fragment "jestem , pół słowem , pół ciszą , pół Tobą, pół sobą" idealnie punktuje to uczucie wewnętrznego rozdarcia.Wiersz czyta się niemal jak szept – z każdą kolejną strofą robi się coraz ciszej i ciemniej, aż na końcu zostaje tylko naga skóra i to jedno, najważniejsze słowo: "bądź".

Niezwykle piękna liryka. 

 

 

[wiedźma]

@Berenika97  jestem poruszona Twoim komentarzem i mam na sercu  ciepełko z niego :)  Bardzo serdecznie Ci dziękuję za wspanialości;) 

Nadal jestem w klimacie H. Poświatowskiej, napisalam jeszcze kilka innych wierszy starajac się przy tym zachować Jej klimat. 

Usciski

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Alicja_Wysocka]

@wiedźmaŻyczę pełni :)

I pozdrawiam :)

[wiedźma]

@Alicja_Wysocka dziękuję Alu. "Zakochałam się " ostatnio w H. Poświatowskiej i wylewam moje wrażliwości:))

Uściski

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.