77#

[Posem]

Dziś
przebyliśmy krótką drogę
na niej był skwar
i trochę patrzenia 
bez zrozumienia

 

gdy trafiłem do celi
opowiedziałem własną historię
trochę tak
jakbym zakrywał słońce

 

praca urwała się na chwilę ze smyczy
pobiegła na inną zmianę

 

może nasza droga była odkupieniem win
wiem tyle, że musieliśmy się rozejść

 

jeśli światło zaprowadzi mnie na otwarty ocean
popłynę
ale to marzeniem
będzie tylko na jakiś czas

 

bo przecież bardziej zależy mi na zrozumieniu
a im tego więcej
tym góry stają się wyższe
bo jedno z nas zamiast gwiazd
wybiera noc. 

[Berenika97]

@Posem

 

Bardzo wielowarstwowy utwór. Jest tu kontrast przestrzeni - od dusznej celi i skwaru, po nieskończoność oceanu. Niezwykle oryginalny jest ten nagły, nieco surrealistyczny obraz „pracy, która urwała się ze smyczy” - doskonale przełamuje patos i nadaje całości bardzo bliski, ludzki wymiar.

Najciekawszy jest paradoks z końca - dążenie do zrozumienia podwyższa góry między ludźmi. Puenta o wyborze nocy zamiast gwiazd zostawia niedosyt. To tekst z ogromnym ładunkiem emocjonalnym, jak dla mnie - świetny!

 

[Posem]

@Berenika97 Dzięki Berenika. Ty jak anioł stróż trwasz dzielnie na posterunku. Tak sobie myślę, że gdyby nie Twoje komentarze, tak chyba dałbym sobie spokój. Pozdrawiam.