Kapryśne lato

[Toyer]

Za gorąco, za zimno, za deszczowo,
rozbieranie, ubieranie, pocenie.
Na darmo przyszło kapryśne lato.
Wysoki Sądzie, składam zażalenie.

 

Pod petycją do Nieba podpisani ludzie.
Anioł podarł papier, siedząc na chmurze.
Dzieci, młodzież, dorośli, staruszkowie...
Zwrócił się spokojnie:
— Nie do nas zażalenie.

 

Sami sobie Ziemię uczyniliście poddaną.
Wycinaliście lasy, budowali fabryki.
Ciut przesadziliście z jej modernizacją,
dlatego miewa uzasadnione kaprysy.

 

Nie martwcie się, kiedyś jej przejdzie,
lecz nie powiem, kiedy.
Może sami zrozumiecie,
jak traktować kobiety.

[karenka]

świetny wiersz z twórczym polotem...podoba mi się połączenie humoru z ważnym przesłaniem...łatwo złożyć zażalenie na pogodę, trudniej spojrzeć na własne wybory...pozdrawiam pogodnie*)

[Berenika97]

@Toyer

 

Świetny pomysł - zażalenie do Nieba jako forma na gorzką refleksję o klimacie. Anioł, który zwraca odpowiedzialność ludziom, i personifikacja Ziemi jako kobiety z "uzasadnionymi kaprysami" dobrze łączą wątek ekologiczny z ironicznym komentarzem społecznym.

Choć ostatnia linijka trochę zaskakuje. :)