Martwa natura i kruk

[Mel666]

Brzozy zapłakały
dzisiaj w nocy.
O 3:16
obudziło mnie łkanie.

 

Igła wbita w korzeń.
Transfuzja mojej krwi.
Cmentarne drzwi.

 

Sowy zahukały.
Mech objął szyję.
Otulił do snu.

 

6:35.
Krzyki ambulansu.
Kruk zadzwonił.
Wybrał numer alarmowy.
Próbował reanimować.
Nie wiedział jak.
Zapłakał.

 

Iskra zgasła.

Edytowane 1 godzinę temu przez Mel666 (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Mel666

 

Znakomity tekst, który niezwykle mocno działa na wyobraźnię - to zderzenie dwóch światów- lirycznej, mrocznej natury z brutalnym realizmem odchodzenia. Zaskoczyło mnie przełamanie klasycznego archetypu kruka - zazwyczaj zwiastuna śmierci, który tutaj, w swojej pełnej rozpaczy, niemal ludzkiej bezradności, desperacko próbuje ratować życie.

Wprowadzenie precyzyjnych ram czasowych (3:16, 6:35) dodatkowo potęguje wrażenie bezlitosnego odliczania do momentu, w którym tytułowa "iskra zgasła". Bardzo przejmujący utwór.

[Mel666]

@Berenika97 bardzo dziękuję. Odczytałaś świetnie to, co miałam na myśli.

Pisząc, nigdy nie jestem pewna.....

Edytowane wczoraj o 20:36 przez Mel666 (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@Mel666 piszesz o transgresji, doświadczeniu granicznym wybijającym z codzienności

 

bardzo trafny jest tu dobór kruka -

totemu towarzyszącemu nagłym wydarzeniom wybijających ze zwykłości, z poczucia bezpieczeństwa

 

to że kruk pragnie pomóc, jest odzwierciedleniem szoku percepcyjnego 

 

ciekawe jest spostrzeżenie Bereniki, a ta mroczna natura z ptakiem dobrze odzwierciedla szok

i traumę 

bardzo sugestywne, włosy dęba stają, gęsia skórka na karku!

Edytowane 18 godzin temu przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[wiedźma]

@Mel666 Siostro :) wpadłam zobaczyć co u Ciebie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Moje odczytanie jest bliskie @Berenika97. To bardzo bardzo osobisty wiersz tak go odbieram. To moment, w którym ktoś odchodzi a kruk jest bezradny. 

Podoba mi się kontrast między naturą a samym krukiem. On czuwa, gdy brzozy płaczą.. Z samej symboliki kruka możnaby tu wiele wyczytać. Ja chyba najbardziej jestem bliska zdaniu, że chodzi o samotność I czuwanie , odnosząc do całego klimatu wiersza. 

 

Siostro;) powiem :znak z niebios...

@Mel666 ja bez Twoich wierszy usycham:) 

Buziole !

 

[wiedźma]

@Mel666 siostro wpadłam teraz na to, że Ty mogłaś mieć bezsenną noc ;)  ze mną o 3.16 grasowałaś po chacie? Mnie jeszcze nosi po dwukrotnym czyhaniu przeznaczenia  na moje życie, do auta wsiadam z duszą na ramieniu;)

Teraz mi przyszło do głowy też, że mogło chodzić o burzę ;) albo o sam proces twórczy, gdzie wlewasz w siebie wiersz i próbujesz uratować tekst. Być może także  samych relacjach. 

Muszę się posklejać ;)

 

Edytowane 2 godziny temu przez wiedźma (wyświetl historię edycji)

[Mel666]

@Berenika97 bardzo dziękuję za ten komentarz. Super, że zwróciłaś uwagę na odwrócenie symboliki kruka. Zależało mi na tym, żeby nie był tylko zwiastunem śmierci.

Ramy czasowe są tu również bardzo ważne. Odczytałaś perfekcyjnie klimat i emocje:)

@Poet Ka dzięki bardzo. Interesujące jest odczytanie kruka jako postaci przeżywającej szok i bezradność. Uwielbiam momenty kiedy symbol przestaje być tylko symbolem i zaczyna żyć na wielu płaszczyznach.

@wiedźma Siostro, bardzo doceniam to, że zobaczyłaś tyle różnych możliwości interpretacji tego wiersza. To dla mnie największy komplement, kiedy wiersz zaczyna żyć swoim życiem i prowadzi czytelnika w różne miejsca. Dzięki

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[wiedźma]

@Mel666 Siostro ;) dziękuję.  Jednak myślę, że to odczytanie pierwsze zbliżone do Berenika97 było chyba najbardziej trafne.  To ciekawe wstałam o 3.16 i nie mogłam zasnąć :) pewnie przypadek ;) 

Muszę się posklejać trochę na nowo.