Ostatnia samoocena.

[Leszek Piotr Laskowski]

"Ostatnia samoocena"

 

Sam siebie nie czaruję,

będąc istotą przeciętną –

ni dobrą, ni złą, spokojną,

z latami nieco przegiętą.

 

Nienawidzę głośnych kłótni,

ale i tych cichych nawet.

A uczciwość jest mi droższa

niż piękny brylant czy diament.

 

Podziwiam zmierzchający dzień,

który przemija stopniowo,

i budzący się poranek,

niosący nam nowe słowo.

 

Jestem już w takim wieku,

że nie boję się żadnych nocy;

to wiek zgody z samym sobą,

ze słabością i niemocą.

 

Czuję się też trochę winny,

bo różne zdarzenia miałem.

Bywając naiwnym w młodości,

niczego się nie bałem.

 

Z fantazją, choć nieraz zgubną,

byłem szczery i serdeczny.

W brawurowym pędzie życia

przystojniak dość niegrzeczny.

 

Na pół serio życie brałem,

śmierci zaglądając w oczy.

Często ją prowokowałem,

dzisiaj ona za mną kroczy.

 

Leszek Piotr Laskowski

[karenka]

Bardzo wartościowy utwór. Pokazuje, że największą odwagą jest umieć spojrzeć na własne życie z pokorą, wdzięcznością i spokojem. Gratuluję pięknej poezji. Pozdrawiam serdecznie*)