Gdzie rdzewieją miecze: 100. Suma cudzych ran

[Łukasz Jurczyk]

100. Suma cudzych ran

 

1.

 

Spitamenes* wyrósł
z pustki po Dariuszu —
jak chwast, który przetrwał ogień.

 

2.

 

Tak rodzą się wodzowie —
z sumy

cudzych ran.

 

3.

 

Najłatwiej zebrać tych,
którym spalono
ostatnią drogę.

 

4.

 

Mówili różnie,
ale nienawidzili
tym samym językiem.

 

5.

 

Nie walczyli o mury,
lecz o wiatr
między nimi.

 

6.

 

Najgorszy jest wróg,
który pozwala ci
bać się samemu.

 

7.

 

Jeden chciał sławy,
drugi tylko,
by go nie deptano.

 

8.

 

A historia zapisze to
jak równy bój,
bo inaczej nie potrafi.

 

Spitamenes* - satrapa perski. Przywódca powstania w Baktrtii i Sogdianie przeciwko Macedończykom.

 

cdn.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

 

Przy Twoich treściach, Łukaszu, wypadałoby zajrzeć na karty historii, ale jak, gdy czas tak szybko umyka.... :)

Pozdrawiam, z podobaniem, jak zawsze.

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

To uniwersalne studium buntu, psychologii tłumu i mechanizmów powstawania władzy w momentach dziejowych katastrof.

Tekst jest jak zwykle aforystyczny ze świetnymi myślami.

W warstwie historycznej opowieści bohaterem jest Spitamenes - „chwast, który przetrwał ogień” czyli nie jest prawowitym następcą Dariusza.

Tytułowa „suma cudzych ran” to fundament jego władzy - zbiera wokół siebie ludzi zdesperowanych, którym „spalono ostatnią drogę”.

„Mówili różnie, ale nienawidzili tym samym językiem” - świetne! W wieloetnicznych armiach i imperiach bariery kulturowe i językowe znikały w obliczu wspólnego wroga.

Jest tu również samotność w obliczu strachu - „Wróg, który pozwala ci bać się samemu” - to nawiązanie do wojny psychologicznej, izolowania przeciwnika, odbierania mu poczucia wspólnoty.

 

Na końcu autor krytykuje historiografię. To nierówne starcie desperatów z potężnymi machinami wojennymi (jak armia macedońska) zostaną na kartach kronik opisane jako „równy bój” dwóch armii, bo historia zapisuje tylko suche fakty, gubiąc całą tragiczną, ludzką prawdę o tym powstaniu.

 

Myślę, że jeszcze będzie o powstaniu Spitamenesa i jego śmierci. :)

Pozdrawiam z podziwem!