Nosiłem wieńce
kwiatów- rozwidniło się
zbawieniem słońce!
Historia edycji
Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
Nosiłem wieńce
kwiatów- rozjaśniło się
zbawieniem słońce!
Nosiłem wieńce
kwiatów- rozwidliło się
zbawieniem słońce!
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 20 804
Gdy odejdziemy co się stanie
z naszymi marzeniami czy
przepadną jak kamień
w głębokiej wodzie
Czy gdy odejdziemy to ktoś
namaluje nasze sny
w których jak w bajce
nie ma miejsca na łzy
A może gdy odejdziemy
będziemy dalej marzyć
kolorowo śnić czymś
co będzie cieszyć
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 49 odpowiedzi
- 1 067 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 487 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 494 wyświetleń
-
- 24 odpowiedzi
- 765 wyświetleń
-
- 22 odpowiedzi
- 518 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Na liniach czasu Interesujące zestawienie obfitości ("lato obrodziło") z pustką ("bezowocnie"). Wiersz pokazuje, że nadmiar słodkich gestów bez treści może być równie szkodliwy, co ich brak. Zmysłowy wiersz, ale z posmakiem gorzko-słodkim z pięknymi obrazami. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Stracony Niezwykłe przejście od bezkresu wszechświata do jednego, bardzo intymnego pytania na końcu. Cała ta kosmiczna skala - wymieranie, gwiezdny pył, Stworzenie czy przypadek -w gruncie rzeczy prowadzi do najprostszego i najtrudniejszego pytania- dlaczego jestem sam. To bardzo mocny , filozoficzny wiersz. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Fatalne_przemyślenia Ten wiersz to cała podróż - od beztroski, przez upadek, po naukę budowania czegoś nowego z tego, co zostało. Obraz tratwy sklejonej z gałęzi, które kiedyś raniły, jest bardzo silny. Piękna metafora akceptacji i wewnętrznej siły. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Czarek Płatak To bardzo dobry, gęsty od znaczeń tekst. Świetnie poprowadziłeś tę "transakcyjną" klamrę - od monety w ustach (z jej wiadomym, mitycznym ciężarem), przez paragon, aż po genialną w swojej wieloznaczności puentę z "resztą". Intryguje - zwłaszcza obraz dłoni, której przyzwyczajenie się do braku "zabiera rok". A "Reszta przestaje wracać" brzmi jak ostateczne zamknięcie drzwi. Świetna poezja! Pozdrawiam. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Benjamin Artur Zabawne i pomysłowe! A ja w to wierzę, mówiąc szczerze, że w Maku w Makowie są same jeże! Zamówią McJabłko, zjeżą się srodze, i wrócą do Jeżowa po nowej drodze.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne