Historia edycji

margareta

powiew przenika powietrze

rześki chłód osiada na ciele

niby srebrzysty szron

lniane spodnium muska skórę

przypomina o lekkości

wypielęgnowane piękne 

dłonie trzymają różę 

drobnymi nozdrzami

smakuje subtelny zapach

purpurowego kwiatu

po przedramieniu jakby róży

płaczem toczy się samotna

kropla krwi na tle świata

margareta leniwie smakuje 

anyżową nalewkę przybraną 

delikatnie listkiem mięty 

w oddali z tarasu widzi

las fontainebleau

swą nieprzebytą gęstością

przywodzący na myśl dzieła

francuskich realistów 

obok niej stoją sztalugi 

ukojenie w naturalnej palecie 

przestronnego tarasu 

i ogrodu zimowego

w ten rześki dzień lipcowy

margareta

powiew przenika powietrze

rześki chłód osiada na ciele

niby srebrzysty szron

lniane spodnium muska skórę

przypomina o lekkości

wypielęgnowane piękne 

dłonie trzymają różę 

drobnymi nozdrzami

smakuje subtelny zapach

purpurowego kwiatu

po przedramieniu jakby róża 

płakała a nie toczyła się

po ręce samotna kropla krwi

na tle ogromu wszechświata

margareta leniwie smakuje 

anyżową nalewkę przybraną 

delikatnie listkiem mięty 

w oddali z tarasu widzi

las fontainebleau

swą nieprzebytą gęstością

przywodzący na myśl dzieła

francuskich realistów 

obok niej stoją sztalugi 

ukojenie w naturalnej palecie 

przestronnego tarasu 

i ogrodu zimowego

w ten rześki dzień lipcowy

margareta

powiew przenika powietrze

rześki chłód osiada na ciele

niby srebrzysty szron

lniane spodnium muska skórę

przypomina o lekkości

wypielęgnowane piękne 

dłonie trzymają różę 

drobnymi nozdrzami

smakuje subtelny zapach

purpurowego kwiatu

po przedramieniu jakby róża 

płakała a nie toczyła się

po ręce samotna kropla krwi

na tle ogromu wszechświata

margareta leniwie smakuje 

anyżową nalewkę przybraną 

delikatnie listkiem mięty 

w oddali z tarasu widzi

las fontainebleau

swą nieprzebytą gęstością

przywodzący na myśl dzieła

francuskich realistów 

obok niej stoją sztalugi 

ukojenie w naturalnej palecie 

przestronnego tarasu 

i ogrodu zimowego

w ten rześki letni dzień lipcowy

margareta

powiew przenika powietrze

rześki chłód osiada na ciele

niby srebrzysty szron

lniane spodnium muska skórę

przypomina o lekkości

wypielęgnowane piękne 

dłonie trzymają różę 

drobnymi nozdrzami

smakuje subtelny zapach

purpurowego kwiatu

po przedramieniu jakby róża 

płakała a nie toczyła się

po ręce samotna kropla krwi

na tle ogromu wszechświata

margareta leniwie smakuje 

anyżową nalewkę przybraną 

delikatnie listkiem mięty 

w oddali z tarasu widzi

las fontainebleau

swą nieprzebytą gęstością

przywodzący na myśl dzieła

francuskich realistów z wieku

dziewiętnastego

obok niej stoją sztalugi 

ukojenie w naturalnej palecie 

przestronnego tarasu 

i ogrodu zimowego

w ten rześki letni dzień lipcowy

margareta

powiew przenika powietrze

rześki chłód osiada na ciele

niby srebrzysty szron

lniane spodnium muska skórę

przypomina o lekkości

wypielęgnowane piękne 

dłonie trzymają różę 

drobnymi nozdrzami

smakuje subtelny zapach

purpurowego kwiatu

po przedramieniu jakby róża 

płakała a nie toczyła się

po ręce samotna kropla krwi

w samotności egzystencji

na tle ogromu wszechświata

margareta leniwie smakuje 

anyżową nalewkę przybraną 

delikatnie listkiem mięty 

w oddali z tarasu widzi

las fontainebleau

swą nieprzebytą gęstością

przywodzący na myśl dzieła

francuskich realistów z wieku

dziewiętnastego

obok niej stoją sztalugi 

ukojenie w naturalnej palecie 

przestronnego tarasu 

i ogrodu zimowego

w ten rześki letni dzień lipcowy