Zeszyt eremicki* (charmeduły**)

[Charismafilos]

Tajemnica milczenia I

 

Podejmij je jak sztangę

Wydobądź ze środka

 

Wytrzymaj to napięcie

Aż ciszę napotkasz

 

Melodia Jutrzni II

 

Płynie ikos, psalmodia

Budzą ze snu dźwięki

 

Nowy dzień się rozpoczął

Bogu dajmy dzięki

 

Klimat refektarza III

 

Modlitwa, gest i uśmiech

Chleb w ciszy rozdany

 

A milczący brat obok

Też przez Boga dany

 

Moc wspólnoty IV

 

Trudno czasem z bratem żyć

Lustrem jest ci żywym

 

Ujrzysz wady wszystkie swe

Odbiciem prawdziwym

 

Dar Eucharystii V

 

Stoją w cichej kaplicy

Pod okiem Maryi

 

Trzy osoby ludzkie

Naprzeciw Hostyi

 

Cud adoracji VI

 

Kiedy lśni już blaskiem swym

Łzą napełnia oko

 

Serce cicho szlochem drży

Wznosząc się wysoko

 

Zew modlitwy VII

 

Pobudzony pragnieniem

Tęsknotą lub bólem

 

Zdaje się być wołaniem

Za odwiecznym Królem

 

Dotyk ciszy VIII

 

Czasem trwa tylko chwilę

Bądź jak rzeka płynie

 

Pokropi lub zanurzy

I dyskretnie minie

 

Rytm pustelni IX

 

Brzmią Laudesy o świcie

Chleb życie i praca

 

Po nieszporach sen i noc

Duch do Pana wraca

 

 

 

*  Powyższy cykl jest owocem mojego pobytu w podlaskiej pustelni w dniach 17-21 czerwca 2026

 

**  Charmeduła – Krótki utwór wierszowany, zawierający dwie strofy po dwa wersy, z następującą ilością sylab: 7-6 7-6, gdzie wersy sześciosylabowe się rymują.  Pierwsza strofa najczęściej jest w formie pewnej tezy, pytania, druga zaś stanowi puentę do wcześniejszej tezy. Tytuł przyjmuje formę epitetu: rzeczownik – rzeczownik, najczęściej odnosi się do jakieś wartości ogólnej, uczucia, emocji, wrażenia.

Podgatunek ten wykrystalizował się na bazie moich eksperymentów w czerwcu 2026.

 

Pragnę podziękować kilku osobom z koleżeństwa portalowego za Wasze cenne konsultacje i uwagi, dzięki którym powstała definicja, nazwa i mogłem doświadczyć krytyczno-subiektywnego wsparcia.

I... zapraszam do eksperymentów nowinkarzy lirycznych, którzy nie boją się reżimu formy ;)

[żegnajcie]

I tak też można 

[Gosława]

No i zagadka rozwiązana 

Gdzie byłeś jak Cię nie było

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Też by mi się przydało pobycie w takiej pustelni 

To przebodzcowanie jednak nie pomaga 

Znakomite to jest co napisałeś 

[Charismafilos]

@Łukasz Wiesław Jasiński wszystko można, ale nie wszystko przynosi pożytek... jak pisał klasyk.

@Gosława oczyszczające doświadczenie zaiste... Dziękuję za uznanie :)

[andrew]

@Charismafilos

W tłumie

jest ... bywa

fantastycznie .

Tam jednak...

z sobą

się nie spotykamy .

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Berenika97]

@Charismafilos

 

No to jestem świadkiem narodzin nowej formy poetyckiej. Twoja charmeduła  to prawdziwy popis miniaturyzacji słowa. W sztywnych ramach  zamknąłeś potężny ładunek duchowości. 

Jak dla mnie to niezwykle udany eksperyment, który udowadnia, że ograniczenia formalne nie przeszkadzają  wyzwolić  artystycznej wolności. 

Postaram się też spróbować ułożyć charmedułę. :)

[lena2_]

Bardzo mi się podobają, zwięzłe ale pełne treści:):) serdecznosci:)

[Charismafilos]

@andrew prawda, ani siebie i też ciężko relację osobistą z Bogiem budować, bez chwili wytchnienia :)

 

@Berenika97 dziękuję serdecznie za... wszystko ;) Zachęcam do eksperymentów własnych na nowym polu ;)

 

@lena2_ Dziękuję i cieszę się, bo wydaje mi się, że sama lubisz... zwięzłą formą pisać też :)

[karenka]

wdzięczne charmeduły- piszesz fantastycznie...jestem pod wrażeniem Twojego twórczego polotu...*) 

[Charismafilos]

@karenka dziękuję i tu ;) zachęcam do eksperymentu z nowym gatunkiem :)

[WarszawiAnka]

Wiem dokładnie jak to wygląda. Odprawiłam niejedne rekolekcje w całkowitym milczeniu.

 

 

[Charismafilos]

@WarszawiAnka to akurat wyglądało zupełnie nie tak jak pewnie to sobie wyobrażasz, jak zawsze jakaś zagadka i tajemnica musi być. Dzięki za czytanie ;)