Pieluszkowy glob.

[Leszek Piotr Laskowski]

"Pieluszkowy glob"

 

Jesteś jak groszek maleńki,

namiastką życia zaledwie,

w ogromie nieskończoności,

gdzieś zagubioną bezwiednie.

 

Gdzieś – ale gdzie? Nie wiesz sama,

nie posiadasz takiej mocy,

by czarne przejrzeć zakątki

kosmosu tej wiecznej nocy.

 

A wydaje ci się częstokroć,

że wszechświata jesteś pępkiem,

w bajkach o bogach w niebiosach,

a nie ledwie jego strzępkiem.

 

Bo wciąż ty w pieluchach jeszcze,

a już przyszłość swoją niszczysz

i zamiast wpierw wydorośleć,

narzekasz, klniesz oraz pyszczysz.

 

Masz jeszcze drogę daleką

w nauce i zrozumieniu,

by ruszyć w dobrym kierunku,

a nie ku samozniszczeniu!

 

I pamiętaj, mały groszku,

pośród gwiazd i ich bezmiaru,

mądrość nie rodzi się z pychy,

lecz z pokory i morałów.

 

Leszek Piotr Laskowski

[Berenika97]

@Leszek Piotr Laskowski

 

Bardzo trafna diagnoza ludzkiej natury. Często zapominamy, jak mali jesteśmy w skali całego kosmosu, a ten wiersz potrzebnym przypomnieniem. Pokora to lekcja, której wciąż jako ludzkość nie odrobiliśmy.

 

Zrozumiał groszek swą małość,

w ogromie gwiezdnej przestrzeni,

i zrzuca z siebie pieluchy,

nim w proch się wszystko zamieni.