Promyki poranne

[Tomasz.O]

oddech mnie powstrzymuje 

o życiu przypomina wzrok 

każdy krok to wspomnienie 

a smak dotyka istnienia sedna 

lecz to tylko w nocy rozumiem 

sens i znaczenie bycia 

gdy mi obraz zniekształca 

forma mroku złudna niejasna 

i gdy głosy zamilkną 

a spojrzenia już śpią 

to umieram z wrażenia 

nad życiem

które kocham skrycie 

bo to wtedy rodzą się sny 

i marzenia które są za dnia

do zdobycia 

i umieram po chwili we śnie 

tak na chwilę do rana 

bym odrodził się 

 

 

[Łukasz Wiesław Jasiński]

Niesamowite!