List

[Jolanta]

Mojego listu słowa,

pewnie niewiele ci znaczą...

chociaż pełna ciebie,

serca mego przestrzeń

a ja , pomiędzy nimi...

w niej... nadal sama jestem...

 

wtedy , tamtej jesieni,

natchnione moją rozpaczą...

w zaklejonej kopercie

wciąż słyszę jak we mnie płaczą...

 

I nie wolno mi tej wiary,

posłać z listem do nieba...

że być może ja sama,

nie znaczyłam zbyt wiele...

jak znaczyć sobie mogą

prawdziwi przyjaciele...

 

wtedy , tamtej jesieni,

na ciemnym ,pochmurnym niebie...

w każdej kropli deszczu

wciąż szukałam cząstki ciebie...

 

Pod oknem mojego pokoju,

kwitły czerwone maki,

prosiłam Boga by tobie

chabry błękitniały,

i śpiewały ptaki...

 

w subtelności świata

w ich modrym szczerym wzroku,

perłą będzie dla mnie,

łezka w twoim oku...

 

wtedy, tamtej jesieni,

gdy mrok wspinał się na drzewa

widziałam w twoich oczach,

jak rozstanie w nas dojrzewa...

 

jak dwa odrębne światy,

żyjemy obok siebie..

odległość dnia od nocy

oddziela mnie od ciebie...

Jolanta Borzyszkowska

[piąteprzezdziesiąte]

@Jolanta

Lirycznie, romantycznie, poetycko

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@Jolanta

 

Bardzo nastrojowy i szczery wiersz. Czuć w nim prawdziwy ból i tęsknotę - te obrazy przyrody pięknie współgrają z emocjami. Pozdrawiam. :) 

 

Ps. Warto podpis rozdzielić od wiersza.