Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W tekturowym świecie betonowe twarze

nosząc w sobie cmentarze z własnymi krzyżami  

spalają nadzieję jak papieros skracający życie

pośród niewypowiedzianych słów zagubieni

 

nie krzyczą chociaż plastikowa dusza wrzeszczy

zgniatana w automacie dni szklanych i bez kaucji   

po nocach segregują się niezwracane sny

człowiek musi nawet bez pieniędzy żyć

 

system nas zamyka w butelkach bezzwrotnych

odrywając etykiety by nie znać naszej ceny

wypijamy marzenia z piw bezalkoholowych

tak że się upijamy tym czego nie wiemy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...