NA POCZĄTKU

[LessLove]

 

Wcześniej,

Tak na początku

Bez pytania, obcesowo

Poeta wymyślił mój świat

Pytam: po co? Pytam: dla mnie?

 

Świtem,

o samym brzasku

Wyłożył go na straganie

W tak bezwstydnym nadmiarze!

Pytam: czy warty przeżycia?

 

Ja sam

Wolę stwarzać światy!

Obmierzam je regułami!

Moją godnością jest błądzić!!

Nic nie zrozumiem bez Niego.

[wiedźma]

@LessLove świetna budowa: teza, antyteza , synteza. 

Czytałam dwa razy. Za pierwszym jako bunt, za drugim jako tęsknota. 

Pozdrawiam;-)

 

[LessLove]

@wiedźma Czytasz w mojej duszy nie pierwszy raz :-) Dziękuję Ci.

[Berenika97]

@LessLove

 

To bardzo ciekawy wiersz o odwiecznym napięciu między Stwórcą a człowiekiem. Ten zaoferowany nam w "bezwstydnym nadmiarze" świat bywa przytłaczający, dlatego naturalnie buntujemy się przeciwko narzuconej rzeczywistości i żądamy prawa do własnych reguł.

Fraza "Moją godnością jest błądzić!!" to niezwykle mocne wyznanie - pokazuje, że to właśnie prawo do własnych potknięć daje nam poczucie prawdziwej wolności i godności.

Utwór idealnie jednak oddaje paradoks naszej niezależności - miotamy się i uciekamy od Poety-Stwórcy, chcąc stwarzać własne światy, by w ostatecznej, pełnej pokory puencie i tak odkryć, że bez Niego wszystko gubi swój sens. Świetny, dający do myślenia tekst!

 

[LessLove]

@Berenika97 Bardzo Ci dziękuję, Ber. Moje wierszyki "piszę prozą", bez metafor, metodą puzzli. Doskonale odczytałaś moje intencje.

Serdecznie Pozdrawiam :-)

[.KOBIETA.]

@LessLove

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

również tak mam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pozdrawiam Braciszku! 

[LessLove]

@.KOBIETA. Siostrzana Duszo, widzę to na co dzień, w produktach Twoich synaps i wierz mi, jestem wdzięczny za temat i sposób Twojego pisania wierszyków

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a w równym stopniu za "rodzinną" zadziorność. Ja mam to we krwi -Mars i (bardziej) Pluton, ale ten układ planet mnie definiuje w 95%.