spazieren gehen

[Poet Ka]

spazieren gehen

 

jak za dawnych lat

chodźmy na spacer

zabierzmy peleryny

cytrynowe i kalosze

 

niech nas miną jodły

i przydrożne topole

tak po kamiennej kostce

w szkocką kratę

 

brąz szarość srebro

i czerń – mżawka i wiatr

wokół pusto i nie strach

tweedowe płaszcze

 

spódnice midi – dzisiaj

my, razem: kochankowie

i przyjaciele, kiedy

skończy się system

 

rzeczy politycznej,

nie poznamy się na ulicy

nie przywitają się nasze

buty, biodra i parasole

 

jak śpiewała Marlena:

spazieren gehen

oczy będą patrzeć

już w inną stronę

[.KOBIETA.]

@Poet Ka

 

widzę: promenadę wzdłuż rzeki, słyszę: stukot obcasów na kamiennej kostce, szumią topole a my w tweedowych płaszczach i spódnicach midi ( oraz czerwonych ustach;) malujemy czarno- biały świat na cytrynowo

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Poet Ka]

@.KOBIETA. dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Poet Ka]

@violetta @wiedźma dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@piąteprzezdziesiąte serdecznie dziękuję

[Poet Ka]

@Sylwester_Lasota dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Anastazja1 dzięki serdeczne  

[hania kluseczka]

@Poet Ka bardzo ciekawe jest sformułowanie  "system rzeczy politycznej”, bo właściwie to nie wiadomo czy jesteśmy autorami własnego życia, czy wytworem czasu, w którym przyszło nam żyć i który nas przekształca ;) 

[Poet Ka]

@hania kluseczka serdecznie dziękuję, bardzo mądre są Twoje słowa

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@Poet Ka

 

W Twoim wierszu wielka historia brutalnie wkracza w intymny świat dwojga ludzi. Tekst sugeruje fatalistyczną wizję, w której zmiany ustrojowe i polityczne zawirowania niszczą międzyludzkie więzi.

Zamiast radości z końca „systemu” - bohaterowie stają się dla siebie obcy: „nie poznamy się na ulicy”.

Słowa spazieren gehen tracą swoje radosne, początkowe znaczenie. Zmieniają się w wedrówkę ku samotności. Oczy, które kiedyś patrzyły na siebie, teraz „będą patrzeć już w inną stronę”. Czasami nietrwałe jest ludzkie szczęście w obliczu mechanizmów historii. Znam to z historii rodzinnej. Podoba mi się ten filmowy, nieco deszczowy stylu noir.

[Poet Ka]

@Berenika97

serdecznie dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.