Miasto płonie dziś na biało
w wystraszonych oczach,
w wystraszonym tańcu
rodzynkowych wron.
Zimowy fortepian cieknie
przez twarze,
przez palce,
anyżowy ton.
Mróz skurczył serca,
dudnią przez śmierć,
dudnią przez mgłę,
migdałowe ślady.
W śnieg - biały mrok
ugrzązł czas,
ugrzązł w nas
kokosowo blady.
Miasto płonie dziś na biało
w wystraszonych oczach,
w wystraszonym tańcu
rodzynkowych wron.
Zimowy fortepian cieknie
przez twarze,
przez palce,
anyżowy ton.
Mróż skurczył serca,
dudnią przez śmierć,
dudnia przez mgłę,
migdałowe ślady.
W śnieg - biały mrok
ugrzązł czas,
ugrzązł w nas
kokosowo blady.
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
@.KOBIETA. dziękuję
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez Stukacz · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Przez piąteprzezdziesiąte · Opublikowano
Przez Łukasz Wiesław Jasiński · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
