Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Spoglądam na siebie jak ludzie
na gwiazdy
z tęsknym marzeniem że światła
nie stracimy

tak blisko a tak daleko
pyłem uczuć blaskiem świecimy
szukając bliskości
w różnych galaktykach
wszechświat żyjący bez duszy
rozszerza się między nami

gdzie jesteś? wołam
w przestrzeń
z krańca kosmosu przyleć

uczucia jak kosmonauci bez tlenu

bez ciebie nie ma życia
na mojej planecie
woda dawno wyschła
pada tylko smutek
z samotności atmosfery

czasem nie wierzę że istniejesz
chociaż orbitujesz wokół mojej planety

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...