Podróż

[orkan11]

Zostawiam w tej ziemi spalonej słońcem,

naznaczonej imionami Juliuszów

to wszystko, co jeszcze budziło 

wiarę w mit.

 

Zdruzgotany utratą nadziei

wracam do prostego teraz

i moich już tylko dni.

 

W antycznym piaskowcu

nie odnalazłem upragnionej skamieliny.

 

Dotąd nie pozwoliłem,

by twoje serce stało się kamieniem.

Pieściłem wspólną pamięć.

 

Widać to, co oczywiste,

najtrudniej zaakceptować.

 

 

 

[EsKalisia]

@orkan11 Dobrze jest pieścić wspólna p r z y s z ł o ś ć. Czyli proste teraz to już krok na nieutartej ścieżce, krok ku lepszemu.  Jestem zbyt słabo uposażona w narzędzia by skomentować Twój wiersz w prostym teraz. To, co oczywiste, najtrudniej zaakceptować.